چطور سر کلاس زبان موفق باشیم؟

خیلی از ماهایی که کلاس زبان می رویم، بیشتر اوقات از این شکایت می کنیم که کیفیت یادگیریمون مناسب نیست، یعنی از خودمون انتظار داریم سطحمون خیلی بالاتر از چیزی که درش هستیم باید باشه و بعبارتی دوست داریم تمام چیزهایی رو که سر کلاس بهمون تدریس می شه رو تمام و کمال دریافت کنیم. با ذکر این موضوع که یادگیری محض کار واقعا دشوار و تقریبا غیر ممکنی بنظر می رسه، روش ها و متدهایی همواره سر راه زبان آموز قرار  دارند تا بتونه حداکثر استفاده رو از کلاس ببره.

از اونجایی که من شخصا علاقه وافری به زبان در دوران زبان آموز بودنم داشتم و الان هم دارم، سعی می کردم انواع و اقسام متدها رو امتحان کنم و معمولا تنوع روش ها من رو در رسیدن به مقصودم کمک می کرد. برای مثال روشهایی که برای بخاطر سپردن و استفاده از کلمات جدید بکار گرفته می شد با روش های یادگیری قسمت های دیگر زبان متفاوت بود و معمولا نتیجه ی خوبی داشت. مخصوصا که این روز ها دارم از منظری بهتری فرایند زبان آموزی رو مشاهده می کنم و می تونم با بالا و پایین های دانش آموزا بهتر در تماس باشم قطعا ایدوئولوژی هایی رو در ذهن خودم توسعه دادم که کاملا می تونند تداعی گر یک یادگیری فول و عملی باشند.

موضوع اول در خصوص کلمات، لغات، و اصطلاحاتی هست که سر کلاس یاد می گیریم. واکنشهای متفاوتی سر کلاس ها به این مسئله نشون داده می شه. داریم در کلاس های ابتدایی که طبق عادت و سفارش مادر و پدر، دفترچه لغتی رو تهیه کردن و تمام همتشون رو گماردن تا تمام جاهای خالی اون رو پر کنند، کلمه، تلفظ و معنی فارسی!. تا جایی که می تونم و با توجه به مثل ” ترک عادت موجب … ” کم کم به دانش آموزان دوره خردسالان یاد دادم که کلا بیخیال دفتر لغت بشند و از بهترین مکان برای یادداشت کردن لغات جدید که همون حاشیه (بالای) کتابشون هست استفاده کنند. یک دفتر لغت خیلی راحت ممکن هست که گم بشه یا بخاطر عدم برنامه ریزی صحیح از نظر محتوایی کاملا بی ارزش بشه. در حالی هست که یک کتاب خیلی احتمال داره که تا همیشه پیش شما باشه و هر موقع که کتاب رو ورق می زنید کلمات مرتبط رو ببینید و در حافظتون بارگذاری کنید. جالب اینجاست که که مجازا شما یک دسته بندی منطقی هم انجام می دهید که در بحث کتب بزرگسالان راجع بهش بحث می کنم. از هر فرصتی باید برای نوشتن کلمات جدید استفاده کنید. همونطور که گفتم کتاب بهترین جا برای نوشتن کلمات هست. البته این متد زمانی کاربرد داره که شما واقعا کتابتون رو دوست داشته باشید و هر از گاهی به اون سر بزنید. در مواردی که کلمات اصطلاحا Active هستند، یعنی می تونید تصویر اونها رو در ذهنتون مجسم کنید سعی کنید با دایره لغت هرچند محدودتون اون تصویر رو به کلمات تبدیل کنید و در جلوی کلمه جدید بنویسید. فرض کنید به کلمه calculator رسیدید و متوجه شدید که معنی اون ماشین حساب هست، هرگز معنی فارسی اون رو ننویسید بلکه با جملاتی شبیه به این اون رو معنی کنید و بنویسید :
“A tool for quickly doing math” با اینکه احتمال داره معنی شما کامل نباشه، ولی حداقل می تونید یک معنی انگلیسی رو که خودتون خلق کردید براش داشته باشید، این علاوه بر اینکه کلمه calculator رو تا ابد در ذهن شما حفظ می کنه بلکه قدرت ساخت و تولید کلمات جدید رو هم به شما می ده. برعکس این موقعیت فرض کنید شما با یک کلمه Abstract یا Passive یا غیر قابل تجسم مانند یک فعل روبرو شدید مثل Handle a problem، این مجموع کلمات رو شما نمی تونید به صورت یک تصویر ثابت در ذهن خود مجسم کنید چون با توجه به Problem می شه Handle های گوناگونی رو به ذهن سپرد که نهایتا کار خیلی پیچیده می شه. معنی این اصطلاح “کنترل کردن معضلی ” می تونه ترجمه بشه که در این حالت پیشنهاد می شه از یک جمله مثال برای این استفاده بشه و اون نقطه مبهم اصطلاح رو که بنظر کلمه Handle باشه رو زیرش خط بکشید و توضیح انگلیسیش رو با دایره لغتتون یادداشت کنید مانند Control.

یه روش دیگه استفاده از فلش کارت هست. البته من شخصا با این روش زیاد موافق نیستم چون گرفتن نتیجه کامل از اون بخاطر داشتن پروسه پیچیده کمی بعید بنظر می رسه. این روز ها می بینیم که انواع اقسام فلش کارت ها رو تو TV تبلیغ می کنند و هر کودوم اون رو روشی خلاقانه و بهترین روش برای یادگیری زبان عنوان می کنند. بحثی که اینجا مطرح هست عدم ارتباط مستقیم دایره لغت با  زبان آموز-خوب-بودن هست. شما حجم عظیمی از لغات و اصطلاحات رو بدونید ولی از اونها استفاده نکنید، این به قول یکی از دوستان پشیزی ارزش نداره. ولی استفاده از فلش کارت می تونه برای امتحانات دانشجویان و کنکور و امثالهم که در بازه ای از زمان دونستن کلمات ارزش داره می تونند مفقد باشند ولی مطمئنا نیازمند صبر و حوصله و واقعا مشتاق بودن فرد به فلش کارت هستند.

بنجامین باتن (فیلمی غیر ممکن)

سلام دوباره
این بار من رو تماشای فیلمی عجیب و غیر ممکن وادار به نوشتن این پست می کنه. فیلمی که شاید فقط قدرت موضوع اون انسان رو در حین و بعد از تماشای اون ساعت ها میخکوب کنه. بی شک اگر اهل تماشای فیلم های در سطح کلاسیک هستید نام فیلم بنجامین باتن رو شنیدید. من تعریف این فیلم و داستان متحیر کننده اون رو از دایی خودم شنیده بودم و این تنها یک ماه پیش بود که شانس پیدا کردن اون رو بدست آوردم و بعد از کلی زمان که فرصتش رو هم پیدا کردم نشستم و اون رو تماشا کردم. فیلمی که دو ساعت و نیم تماشاگر رو پشت مونیتور میخکوب می کنه.

این فیلم زیبا که در سال 2008 تولید شده 3 جایزه اسکار دریافت کرده و بی شک می توان تمام ابعاد آن را از داستان محشر آن گرفته تا صداپردازی آن زیبا قلمداد کرد.

داستان، موضوع مردی است که به قول آی ام دی بی – a man who starts aging backwards – مردی که برعکس سال می خورد! . این مرد که بنجامین باتن (Benjamin Button) نام دارد، بخاطر نفرین شومی که متوجه او بوده، پیر متولد می شود، و با گذشت سالیان دراز جوان می شود و نهایتا در دوران نوزادی چشمان خود را برای آخرین بار می بندد. و این فقط سن اوست که برعکس است، او زمانی که پیر متولد می شود توسط پدرش در در خانه ای رها می شود، و یک خانواده سیاه پوست سرپرستی او را قبول می کنند و او را بزرگ می کنند. با این که این فرد در دوران پیری خود است اما به تدریج راه رفتن را آموخته و به داستان های کودکان با علاقه گوش می دهد.
در سکانسی از فیلم فردی را می بیند که زندگی اش را دگرگون می سازد و آن دختر یکی از اقوام به نام دیزی (Daisy) است که به راز بنجامین پی برده و رفیق دوران او می شود.
تمرکز اصلی این فیلم برروی دوران جوانی بنجامین است که آن را براد پیت (Brad Pitt) بازی می کند. بنجامین و دیزی دوران بسیار خوبی را با هم سپری می کنند تا اینکه آنها صاحب فرزندی می شوند. او که نمی خواهد به خاطر کم شدن سنش در تربیت فرزندش اهمال کرده باشد با همسرش برای همیشه خداحافظی می کند و دیزی ناچار همسری فرد دیگری را قبول می کند. اتفاقات زیادی در این مدت می افتد و نهایتا دیزی بنجامین را که خردسال شده می یابد و از او در آخرین سالهای زندگی اش پرستاری و مراقبت می کند.

 

بنجامین باتن در حال برداشتن اولین قدم

داستان فیلم از زبان خود او و گاها دخترش که در حال ملاقات دیزی (مادرش) در بیمارستان است بیان می شود و این زیبایی دو چندانی را به فیلم می بخشد. سخنان و جملات بسیار زیبایی در طول فیلم گفته می شود و یکی از زیباترین آنها جمله ای است که بنجامین پس از بازگشت به خانه پس از دوران جنگ با خودش می گوید:

Its of funny thing comming home
looks the same, smells the same, feels the same
you realize what’s the change is you!

- برگشتن به خونه چیز مضحکیه
همون شکل، همون بو، همون احساس
آخر سر می فهمی که تنها چیزی که عوض شده، خودتی!

بازگشت دوباره و در احوال مردی بالای صلیب

با سلام خدمت همه دوستان عزیز
 یه دوره خیلی طولانی بود که بخاطر مشغله های خیلی زیاد فرصت حتی سراغ کامپیوتر اومدن رو نداشتم لذا از همه دوستانی که هنوز نت سوز رو فراموش نکردند سپاسگذاری می کنم. ضمن اینکه از خیل دوستان که کامنت هاشون به اصطلاح وردپرس پادرهوا مونده بود عذر می خوام و امیدوارم بتونم پاسخ شایسته رو خدمشتون مطرح کنم.

خدمت همه دوستانی که درخواست ایبوک و کامپوننت کرده بودند {مربوط به پست پیش} باید عرض کنم که دیگه ارسال اون مقدور نیست و خواهش می کنم درخواست ارسال اون رو نفرمایید.

 

حقیر در مدت این چند روزی که نبودم موفق به خودن کتابی شدم که مدتها بود دنبالش می گشم. کتابی که شاید از نظر محتوای جزئی دچار کمی و کاستهایی بود ولی در محتوای کلی اون چیزی رو دیدم که و خوندم که واقعا تاثیر گذار بود. بی شک برای اون عده که کتاب های تاریخی و سرگذشت ها رو دوست دارند کتاب “مردی بالای صلیب” کتاب نام آشنایی هست. کتابی که توسط مورخ و نویسنده نامی میکا والتاری از زبان نویسنده دوره میلاد مسیح کتاب ( مزن تیوس ) نوشته شده و با ترجمه فصیح و بلیغ ذبیح الله منصوری ترجمه شده است. یکی از ویژگی های خواندن این کتاب آشنایی مستقیم با کلام عیسی مسیح و در کنار آن اتفاقات و افراد نامی آن دوران بود. برای مثال پیلاطس حاکم آن دوران سرزمین فلسطین که امر به تصلیب عیسی می دهد (البته به اجبار شورای یهودیان آن زمان) شخصیتی بود که من صرفا نام و بیوگرافی کلی از اون را در کتاب هایی مثل مرشد و مارگاریتا خوانده بودم ولی در این کتاب او بطور کامل و شایسته معرفی می شود.

این کتاب راجع به سرگذشت فیلسوفی رومی به نام مزن تیوس است که اتفاقا در روز تصلیب عیسی مسیح وارد اورشلیم شده و او را در بالای صلیب مشاهده می کند، چهره پربار عیسی این فیلسوف را بر آن می کند تا به راز نبوت و امو او در این جهان پی ببرد. او سعی می کند با تمام افرادی که عیسی با آنها برخورد کرده صحلت کند و اطلاعاتی را از آنها دریافت نماید. برای مثال چندین بار به سوی 11 حواری او رفته و دست خالی بر می گردد ولی می تواند از شخصیت های مانند مریم مجدلیه ( همراه همیشگی عیسی ) اطلاعات فراوانی را کسب نماید. عیسی در این کتاب به نحوه احسنتی مورد ارزیابی قرار گرفته و با اینکه برخی از قسمت ها در وادی حقیقت نیستند ولی تصویر نیکویی از کتاب و نویسنده را در ذهن خواننده تداعی می کنند.

میکا والتاری

یکی از بزرگترین دستاوردهایی که از این کتاب نصیب من شد شناخت بیشترمترجم (ذبیح الله منصوری) بود. من به سفارش برخی از دوستان چهره نا متعارفی از منصوری را در ذهن خود مجسم کرده بودم و علت دخل و تصرف او در نوشته هایش بود. کتاب سیونه کتابی بود که گفته می شد اصل آن بسیار توسط مترجم دستکاری شده بود، ولی خواندن مردی بالای صلیب و آن همه پاورقی واقعا درخور کمک کرد تا شناخت بهتری از منصوری داشته باشم. منضوری هر جا که دست در متن اصلی برده به غیر از یک هدف نبوده و آن هم ساده کردن متن و درک آن بوده است. در انتهای اکثر پاورقی بعد از توضیحات فراوان و مفید این عبارت که ”امیدوارم حمل بر خودپسندی مترجم نباشد” یکی از عمده دلایل این باور من است. او برای ترجمه این کتاب چندین انجیل را خوانده و چندین کتاب دیگر را مورد مطالعه قرار داده تا هیچ اشتباهی رخ ندهد. او حتی در بسیاری از جاها با ارائه مدارک و دلایل کافی بسیاری از مسائل غلط را که عامه باور می کنند نقض می کند و منطق صحیح را ارائه می دهد. 

لذت طراحی وب سایت با ASP.Net

شروع برنامه نویسی تحت وب همانطور که در یکی از پست های قبلیم هم نوشته بودم چند تا پیش نیاز ضروری لازم داره. اصولا HTML، JS, CSS و مفاهیم و کانسپت های طرف سرور و کلاینت از این ضروریات هستند. چند روزی می شه که اصول و روشهای برنامه نویسی سایت های ASP.net رو کامل یاد گرفتم و از این رو می خوام شما رو هم بیشتر با این تکنولوژی آشنا کنم و گریزی هم داشته باشیم به چند زبان برنامه نویسی تحت وب دیگه. البته قصدم از این پست اصلا این نیست که بگم ASP.net بهترین گزینه هست بلکه علت تاکیدم روی اون فقط معرفیش هست.

مورد اولی که باید همه در باره ASP.net بدونیم این هست که asp.net یک زبان برنامه نویسی نیست. asp.net یک تکنولوژی ارائه شده توسط شرکت مایکروسافت هست که در اصل Active Server Pages نام داره. ما می تونیم با استفاده از زبانهایی مثل #C و VB صفحات ASP.net رو تولید کنیم.

بهترین و استانداردترین محیط یا  ( IDE (Intelligant Development Enviroment خود Visual Studio شرکت مایکروسافت هست که از هر نظر ارائه یک پروژه بی نظیر رو تضمین می کنه. بخصوص در نسخه 2008 این نرم افزار که از net. Framework 3.5 استفاده می کنه، شما واقعا احساس حرفه ای و قدرتمند بودن می کنید. تکنولوژی های بسیاری مثل Ajax (لطفا بخوانید “ای جکس” نه “آژاکس”)، سیلورلایت، Linq از جدیدترین و قدرتمندترین محصولات ارائه شده در نسخ جدید VS بشمار می آیند. در حالی است که بدون تکنولوژی Linq مایکروسافت یک قدم از شرکت سان که مالک زبان قدرتمند Java هست عقب بود (جاوا تکنولوژی RMI رو داشت) ولی مایکروسافت با ارائه این تکنولوژی تونست دوباره همقدم با سان بشه. و تکنولوژی SilverLight که چند ماه از معرفی نسخه بتاش می گذره و گفته می شه که مایکروسافت تصمیم داره با این تکنولوژی کم کم Flash رو از عرصه خارج کنه.

برای تولید یک سایت واقعا حرفه ای ASP.net با موارد زیر حتما آشنا باشید:

- تسلط به یکی از زبان های #C یا VB
- تسلط به یکی از پایگاههای داده و زبان SQL (ترجیحا خود SQL Server)
- تسلط کامل و کافی به XML و مشتقات آن
- تسلط به HTML، JavaScript، CSS
- آشنایی با کانسپتهای الگوریتم های تحت وب
- آشنایی با کانسپتهای Security in .NET
- آشنایی با مفاهیم و اطلاعات پایه ای سمت سرور و کلاینت

البته چنانچه فردی علاقه مند به یادگیری این تکنولوژی باشد در صورت فعالیت فشرده می تواند در مدت 6 ماه تمام موارد بالا را یاد بگیرد.

بهترین نوع برنامه نویسی یک سایت استفاده از حالت چند لایه ای می باشد. این حالت علاوه بر استحکام بخشیدن به ساختار سایت و تسهیل عملیات خطایابی و اشکال زدایی امنیت را هم به سایت شما ارائه می کند.  برنامه نویسی لایه ای معمولا یک منطق فرضی یا هایپوثتیکال است که شما با استفاده از چند فولدر و فایل در پوشه های جدا و مرتبط یک ساختار را تولید می کنید در این حالت انسجام و منطق شما در سایت اعمال می شود.

مهمترین و پیچیده ترین قسمت هر نوع برنامه نویسی عمل و عکس العمل های مربوط به پایگاه داده می باشد. بیشتر وقت یک برنامه نویس صرف طراحی، کد نویسی و سازماندهی امور مربوط به دیتابیس یا پایگاه داده می شود. از آنجایی که گفتیم برنامه نویسی اصولی باید بحالت چند لایه باشد، در موقع پیروی از این روش دست و پنجه نرم کردن با روابط پایگاه داده ای بسیار سردرگم کننده می باشند و نیاز به دقت و تمرکز زیادی دارند. در مباحث پایگاه داده، امنیت و نوع داده ها نقش های مهمی را ایفا می کنند. برای مثال عمده خطاهای سمت دیتابیس به خوبی تسط خطایاب VS شناسایی  نمی شوند. و شما فقط  یک پیغام خطای عمومی نظیر “Incorrect  Syntax” دریافت می کنید که در این شرایط معمولا تنها چاره چک کردن تمام کدهای مربوطه می باشد.

یکی از ویژگی های برنامه نویسی با زبان مثلا #C برای ASP.net شیوایی این زبان هست. قبلا بحث شده که چقدر زبان #C گسترده است ولی خوشبختانه خیلی راحت آموخته می شود. با آشنایی با مفاهیم کلی آن نظیر شی گرایی و کلاس ها و متدها شما نیاز زیادی به راهنما ندارید و تنها با تمرین و تکرار می توانید همه چیز آن را فرابگیرید.

مرا چطور تصویر می کنید؟

این پست بیشتر شبیه یک برگه خاطرات هست از کلاسی که امروز 31 ژانویه 2009 با بچه های ترم 01 کتاب Chatterbox 1 داشتم. وقتی یک گیم با هدف آموزشی بمنظور حدس زدن شکل صحیح یک ایده رو بازی می کردیم، متوجه شدم بچه ها علاقه وافری به نقاشی کشیدن دارند و یه جورایی از اینکه بیاند و در جای من وایستن و با ماژیک رو وایت برد نقاشی بکشند خیلی لذت می برند. سعی می کردم هر دانش آموزی که بلند شد، من سر جاش بشینم تا بچه ها کاملا احساس راحتی بکنند و کلاس با آرامش پیش بره.

بعد اینکه درس تموم شد، حدود 15 دقیقه فرصت اضافی برای cooling stage یا خنک کردن دانش آموزا بعد درسای تازه دستم بود. لذا به بچه ها گفتم که داوطلب بشن و رو برد من رو نقاشی کنند. خیلی جالب بود بچه هایی که فکر می کردن این یه جوری تلف کردن وقته، خیلی زود علاقه مند شدند و داوطلب نقاشی.

از اونجایی که دانش آموزا تو میانگین سنی کمتر از 10 سال هستند، می تونستم این رو که صادقانه اون تصویر من رو که در ذهنشون هست نقاشی می کنند، خیلی کمکم کرد تا هم به شخصیت اونها پی ببرم و هم به این که چه جایگاهی رو در بینشون دارم.

اول اون تصویری رو که از من کشیدند رو می زارم،  بعدش از نظر روانی  قضیه رو از دیدگاه خودم بررسی می کنم:

تصویر اول:

نقاشی مهدی

شبیه ترین قسمت این تصویر به من، بولیز هستش. البته مهدی یکی از باهوش ترین دانش آموزان کلاس هست ولی چون نفر اول بود زیاد با ریزه کاری ها آشنا نبود ولی در کل تصمیم داشت تصویری مهربون و خوش رفتار ار من نشون بده، همونطور که من سعی کردم با اونها رفتار کنم. اینکه خیلی روی بولیز وقت گذاشت و تلاش کرد که حتما راه راههای اون رو رنگ کنه گمونم حاکی از این هست که خیلی به لباس من دقیق هست و درسی که می گیرم باید این باشه که سر کلاس با لباس مناسب و درخور حضور داشته باشم.

تصور دوم:

اثر امیر حسین

امیر حسین از نظر جثه نفر اول کلاس هست و همین برتری شخصیتی قلدر مابانه به اون داده. این در حالیه که بسیار حساس، و پیرو هست. شبیه ترین قسمت این تصویر در واقعیت به من هم ریش زیر لبی هست که خیلی با دقت نقاشی کرد و رنگش کرد. خیلی سعی داشت که من رو مهربون و خوش رفتار نشون بده و این رو از نوع نقاشی چشم ها و دستی که بالا برده به نشانه Hi می شه فهمید. ضمن اینکه دماغش رو کمی افراط و تفریط به خرج داده ولی در کل نقاشی اون جزو مواردی بود که واقعا باعث شد بچه ها بخندن.

از نظر من موردی که امیر حسین دوست داشت با تصویر به من منتقل کنه، این بود که سر کلاس باهاشون مهربون باشم و امنیت احساسات رو براشون تامین کنم.

تصویر سوم:

نقاشی رضا

 رضا کم سن ترین دانش آموز کلاس هست (7 سال) و شخصیتی واقعا شیرین و جذاب داره. قیافه و نوع صحبت کردن دوست داشتنی اون هم هرچه بیشتر باعث می شه که با وجود شیطنت های بسیار زیادش اونا رو نادیده بگیرم و صرفا برای حفظ آرامش کلاس در برابر حرفها و جملات واقعا مضحکش از خنده روده بر نشم. با اینکه بسیار کم سن هست ولی بسیار شیرین سخن و باهوشه. توجه زیادی به درس نداره و دائما در حال جنگ و جدل با بغل دستی خودش هستش و اکثر واکنش های خیلی جالبی در برابر آهنگ های پخش شده از کاست داره بطوری که تا اینجا چند بار علنا وسط کلاس رقص کرده. در بیان احساساتش واقعا صادق هست و امروز بعد از تموم شدن املا خیلی صادقانه  ورقه اش رو برد و داخل سطل آشغال انداخت. بعد اینکه بهش توضیح دادم حتما نمره خوبی می گیره پشیمون شد و ورقه رو برداشت و داد من. یک نقطه خیلی ریز در این عکس شبیه من هست و اون رو هم اگر خودش نمی گفت متوجه نمی شدم. اون دندون رو که دیده می شه اینطور تعبیر کرد که وقتی می خندم دندونای ردیف جلو دیده می شه و متوجه شدم این چیزی هست که رضا و بچه ها از من می خوام. سر کلاس بشاش و خنده رو باشم. البته به تعادل!

ترجیحا ادامه مطلبی رو برای این پست نمی زارم و در پست بعدی بقیه نقاشی ها رو هم می فرستم.
موفق باشید.

انگلیسی کوچه بازاری (بخش دو) + پادکست مربوطه

وقت دوستان بخیر

در پارت دوم اصطلاحات و ضرب المثل های – بسیار مورد استفاده قرار گیرنده – آمریکایی علاوه بر اینکه مطالب رو می نویسم اونها رو براتون بصورت پادکست هم با صدای خودم قرار دادم تا بیشتر جنبه عملی داشته باشه و شما بتونید راحت تر اونها را استعمال کنید. بدون حاشیه و مقدمه سازی می ریم سراغ بحث:

1- دختر خانومی رو هیجان زده بعد از یک گفتگوی طولانی با آقا پسری مشاهده می کنیم که سمت دوستاش می ره و در پاسخ دوستان کنجکاوش پاسخ می ده : ازم خواستگاری کرد. این اصطلاح که همون he asked my hand – می تواند با اصطلاح کمکم کن که Give me a hand هست، قاطی بشه، ولی در اصل تفاوت دارند.

2- کارمند شرکتی رو در نظر بگیرید که طرح و ایده ای نوع با خودش به اتاق مدیر میبره تا تائیدیه اون رو بگیره. در حالی است که رای مدیر بسیار حیاتی است و پذیرفته شدن این طرح بمنزله ترفیع کاری هست. پس ذات عمل تائید طرح خیلی مهمه. پس کارمند در حالی که خوشحال از اتاق مدیر خارج می شه می گه: قبول کرد! که می شه : Green Light!

3- نیاز مبرمی به لطف و مرحمت یک فرد نیاز دارید. در واقع از او با تمام وجود خواهش و تمنا می کنید که کاری برای شما وجود دارد، حال آن که اصطلاحات قدیمی Please یا I beg you برای این کار وجود دارند، ولی اصطلاحی که دل شنونده رو می لرزونه: For crying out loud

4- برای نشان دادن مخالفت و عدم درستی یک منطق راههای زیادی وجود دارد از این قبیل که خیلی ساده بگید : No . ولی دو اصطلاح دوست داشتنی که در اغلب فیلم ها به گوش می خورن عبارت اند از : Fat Chance یا No way jose (این یکی رو تو پادکست به دقت گوش کنید)

5- با دلشوره تمام در یک دوراهی، نهایتا راهی را انتخاب می کنید و بسیار شک در دل خود دارید و بلاخره ریسک می کنید و با خود می گویید: “هرچه بادا باد!” که معادلش می شه: I gotta let it slide

6- دو اصطلاح واقعا جذاب و شیرین که آمریکایی ها برای تشریح انواع دعوا استفاده می کنند : برای دو یا چند دختر که شدیدا درگیر کتک کاری هستند : Cat Fight و برای چند پسر در حال بزن بزن : Feast Fight

7- در یک جمع دوستانه، فردی با روحیه ای منفی و کلا منگ و مشنگ حضور دارد. در واقع او یک ضد حال است که می توان او را با این اصطلاح معادل نوصیف کرد : Wet nodle

انگلیسی کوچه بازاری شیرین! (بخش یک)

برای کسانی که با اصول و قوانین صحبت کردن زبان تا حدودی آشنا هستند، دغدغه ای منطقی وجود دارد، اینکه اگر ما به کشور های خارجی (ترجیحا آمریکا) سفر کنیم، بخاطر ریزه کاری های زبان از درک کامل گفتگوها عاجز خواهیم بود. حق کاملا با این دسته است چون اغلب زبانی که ما در اینجا یاد می گیریم، جنبه Full Practical یا کاملا عملی نداشته، با اینکه می توانید مفاهیم و اطلاعات مورد نیاز را منتقل کنید ولی بهرحال به قول معروف دونستن ریزه کاری ها “یه چیزه دیگست!”

شخصا در کلاسهایم، با اینکه زبان آموزان هنوز در مراحل ابتدایی هستند ولی تاکید دارم که همیشه اصل زبان را بکار ببرند، بعنوان مثال مرا teacher می خوانند، با اینکه لغتی صحیح و بسیار رایج در کلاس های زبان هست، ولی واقعا حالت کاربردی ندارد و در کلاسهای درس آمریکا و اروپا واقعا استعمال نمی شود، در حالی که کلمه sir یا ma’am (برای دبیران خانم)  واقعا پر کاربرد و زیبا هستند. یا مثلا موقع calling the rows یا حضور و غیاب بسیار بسیار از کلمه present استفاده می شه، (حتی تو دانشگاه و کلاسهای با سطوح بالا). در صورتی هست که واقعا این کلمه خیلی ایرانی بنظر می رسه، و جایگزین های اورجینال نابی مثل YES! یا Over Here یا I’m in وجود دارند که خیلی هم قشنگ تر هستند. داشتم نوع Yes گفتن رو به بچه ها می گفتم که چطور غلیظ و صحیح تلفظش کنند و هیجان و شوغشون در این لحظه وصف ناپذیر بود. (چون می تونستند عین فیلم ها یا افراد Native (محلی انگلیسی زبان) زبان رو بکار ببرند.)

به هر حال بعد این مقدمه ادامه می دم این بحث Idiom ها یا اصطلاحات بسیار رایجی که تفاوت زیادی با معنای تحت الفظی و واقعیشون وجود داره و با درک اونها از زبان انگلیسی بیشتر لذت خواهید برد.

اولین مورد، سوالی است که می توانم به جرات بگم حتی 80 درصد دبیران زبان خودشان اون رو نمی دونند و واقعا هم برای کسی که مسلط مسلط به زبان نباشه آگاهی ازش خیلی سخته. امتحانش هم خیلی آسونه. من روی سوال رو اینجا می نویسم و پاسخش رو در ادامه مطلب که تا اونجا که می خونید فکر کنید و ببینید که چقدر حدستون درست بوده، ضمنا می تونید این سوال رو از کسانی که خیلی ادعا دارند بپرسید P:
روی سوال : او چندمین رئیس جمهور است؟ (حالا شما این رو به انگلیسی بگید!)
(البته هستند اساتیدی که جواب رو می دوند و منظور بنده جسارت نیست، فقط می خوام به ذات و زیبایی پیچیدگی انگلیسی اشاره کنم)

خوب موارد بعدی هم که خیلی بدر بخور هستند رو در زیر لیست می کنم:

بی شک برای خانم ها کاربرد این جمله خیلی زیاد است که در جواب سوالی که ازشون پرسیده می شده بگن : خوش می آد! دلم می خواد! (در واقع غیر مستقیم: به تو چه؟)
که معادلش می شه : I feel like to  که مثال عملی ازش می شه: I feel like to stay out late یعنی خوشم می آد شبا تا دیر وقت بیرون باشم (فرهنگ آمریکایی البته!)

برای افراد قلدر و بزن بهادر که خیلی زور می گن و دوست دارن حساب همه رو برسن اصطلاح قشنگی وجود داره به معنی : ” حسابشو می رسم ” که معادلش می شه : I’ll nail it .

پدران آمریکایی یک اصطلاح جالب برای صدا کردن دختران خود دارند، البته این فقط در مورد پدران و برای صدا زدن دختران خود کاربرد دارد : Pumpkin! معنی لغوی این کدوتنبل هست ولی در محاورات پدر-دختری کاربردی متفاوت دارد.

Idioms & Slangs

خفه شو! اصطلاحی است که بیشتر ما با معادل Shut up اون آشنا هستیم، ولی یک خفه شو! کمی مودب تر و در واقع قابل استعمال عمومی تر هم وجود دارد که گفته می شه حتی در کلاس درس و برای استاد هم می شه خرجش کرد: Put a suck in it که بی شک تفاوت فاحشی بین معنی تحت الفظی و اصلی آن وجود دارد.

افرادی که خیلی از خودشون تعریف می کنند، یا یک کسی یک کاری انجام داده که شوکه آور و تعجب بر انگیز است و آن فرد می خواهد “مثل آب خوردن ” بودن این کار را نشان دهد می گوید: “تازه کجاشو دیدی؟!” که معادل آن می شود : You ain’t see nothing yet

رئیس یا مدیر از شما سوال می کند که کار یا پروژه رو به کجا رسوندی و این درحالی است که شما همین الان مشغول انجام آن کار هستید، پس می خواهید به اون بگویید که “روشم!” با معادل : I’m on it

وارد خانه می شوید و پسر بچه تان را می بینید که با توپ تمام گلدان ها را شکسته، خشم خودتون رو کنترل می کنید و می گید : “به به! واقعا دستت درد کنه!” که صد البته مفهومی منفی و سرزنش کننده دارد با معادل : Nice going

یک راز را کشف کردم! یک عمر شادم!

بی شک بسیاری از شما جزو افرادی هستند که نامی از کتاب یا فیلم “راز” شنیده اند. برای آن دسته که هنوز از نام آن بی خبرند باید بگم که راز یکی از بهترین ایدوئولوژی های قرن است و بی شک تحولات عظیمی را می تواند در سطح جهانی باعث شوند.

من راجع به کتابی که نصفه خوانده ام یا فیلمی که هنوز ندیده ام نمی خواهم مطلب بنویسم، می خواهم هویت رازی را که روندا بایرن نویسنده این کتاب در ذهنش تداعی کرده را در واژگانی شیواتر برای شما مطرح کنم. مطمئن هستم که آشنا شدن با راز همان نقطه مبهمی در ذهن و دل ماست که بی دلیل باعث تشویش روحیه و افکارمان می شود و زمانی که راز را درک کردیم، (دقت کنید که باید درکش کنید نه بدانیدش!) رنگ و روی دنیا عوض خواهد شد و به اینکه چقدر شاد و موفق هستیم غبطه خواهیم خورد.

راز چیزی غیر از “قانون جذب” چیست. در تعریف قانون جذب یا “The Law of the attraction” آمده است: هر امر قابل تصوری را که به زندگی شما وارد می شود خودتان به فضای زندگی خویش جذبش می کنید. آنها به واسطه تصاویر و پنداره هایی که در ذهن خود نگه می دارید به سوی شما جلب می گردند. آن چه می آید همانی است که شما به آن فکر می کنید. شما مدام در حال جذب هرچیزی هستید که فکر مرتبط با آن در ذهنتان جریان دارد.

یا به قول مولفورد : ” هریک از افکار شما بخشی از واقعیت است. یک نیروی واقعی!”.
این در حالی است که اساتید گرانقدری نظیر شکسپیر، بتههون، داوینچی، سقراط، افلاطون، نیوتن، گوته، هوگو و … این قانون را در نقل قول ها و اشارات و آثار خود، بزرگترین و نیرومند ترین قانون کائنات دانسته اند.

بسیاری در واکنش به این راز عظیم آن را تکراری، بیهوده و از متدهای روانشاسی قرن بیست (یا بیست و یک ) می دونند و معتقدند که اینها رو خودمون می دونیم و … . درک و لمس راز (قانون جذب) در همان لحظه تفهیم معجزات را به سوی شما روانه می دارند، چیزهایی که شدیدا به آنها نیاز دارید یا می خواستید به سمت شما می آیند و مشکلات و دردسرهای معمول به نوعی از شما دور می شوند. همه اینها اتفاقاتی است که نه تنها من (نویسنده این بلاگ) بلکه خیلی های دیگه اعتراف به اتفاق افتادنش کردند، خاطرات بد و اتفاقات اخیر و شکست های روحی و روانی رو فرض کنید که با مفاهیم قانون جذب از شما دور می شوند و جالب اینجاست که بهترین جایگزین ها، به جاشون ظاهر می شوند و این یکی از مهمترین عوامل شادی و موفقیت در زندگی است.

راز

پس ما با فکر کردند در واقع عملی شدن آن افکار را به واقعیت تبدیل می کنیم، در واقع هنگامی که فکر می کنیم (همیشه فکر می کنیم! جز موقع خواب) فرکانسهایی را از ذهن خود به دنیای بیرون منتشر می کنیم، این فرکانس ها در نوع خود یکتا می باشند، لذا در عالم هستی به گردش در می آیند و هرچیزی را که مربوط به آنهاست جذب می کنند، و چون به تعبیری هر چیزی نزد اصل و منبع خود بازمی گردد، لذا این فرکانسها (افکار) که حالا مجموع اتفاقات و مجذوبیات آنها به آن اضافه شده به سمت شما برمی گردند، لذا شما آنچیزی را که به آن فکر می کردید دارید. این یک اصل است، به قول معروف دیر یا زود دارد ولی سوخت و سوز ندارد. این قانون به ما هشدار می ده که همیشه مراقب نوع فکر کردن خودمون باشیم. در ابتدا کمی مشکل بنظر می رسه ولی فکر کنید اگر نوع فکر کردن شما فقط منفی و بدبینانه باشه، چه بلایا و حوادثی می تونه اتفاق بیفته!

من هم انجیل بخوانم؟

چند روز پیش که به کتاب فروشی سر زده بودم متوجه عنوان “انجیل برنابا” شدم. از اونجایی که خیلی علاقه داشتم تا انجیل رو هم بخونم و با آموزه های مسیح و رهنمودهاش آشنا بشم، فرصت رو غنیمت شمردم. البته انجیل برنابا جزو هیچکودوم از اناجیل اربعه (یوحنا – متی – مرقس – لوقا ) که دارای  شهرت جهانی هستند نیست. و صد البته گفته می شه این انجیل خیلی زمان بعد از خود مسیح پیدا شده و بنظر می رسه از نظر اعتبار نسبت به اون چهارتای دیگه کمی ضعیف تر باشه ولی بهرحال مفاهیم و پایه های فلسفی که ارائه داده مطابق با اناجیل اربعه هستند.

همین دیروز هم فیلم پادشاه پادشاهان را دیدم که مربوط به زندگی و نبوت عیسی مسیح بود. فیلمی بود که مطمئنا از اناجیل در تولید آن الهام گرفته شده بود و واقعیت ها و حقایق جالبی را در اختیار انسان قرار می داد. همونطور که قبلا هم اشاره کردم، در رمان مرشد و مارگاریتا یک سری حقایق دیگه از عیسی و مخصوصا قضیه تصلیب وجود داشت همچنین اثبات های دن بروان رو هم در کتاب راز داوینچی مورد استفاده قرار می دم و نهایتا  با کنار هم قرار دادن اطلاعات به یکسری تضاد ها و تفاوت های فاحشی می رسم که مغزم رو سردرگم می کنه. نتیجتا با نوشتن این پست  تصمیم دارم تا کمی اطلاعات رو سازماندهی کرده و شاید به یه نتیجه ای برسم. ضمن اینکه چون مطالب رشته وار در ذهنم حفظ نشدن پس با رعایت ترتیب اتفاق این کار رو نمی کنم. امیدوارم برای شما مفید واقع بشه.

اولین و اصلی ترین قضیه خود شخص برنابا هست. خود برنابا در کتاب خودش رو یکی از حواریون می نامه این در حالی است که در فیلم شخصیت برنابا یک شورشی بود که شورش عظیمی رو در شهری که عیسی مسیح در اون بود راه انداخت و نهایتا هم زندانی شد و در انتها چهار زندانی (یکی مسیح بود) باید تصلیب می شدند که به مناسبت عید یکی از آنها باید آزاد می شد و آن یک نفر این برنابا بود که رئیس زندان گفت مسیح باید آزاد می شد که تو به جای او آزاد شدی. با توجه به اینکه در ویکی پدیا هم نام برنابا مستقیما جزو حواریون نیست، شک مطرح شده قدرت پیدا می کند. 

قضیه دوم بحث محاکمه عیسی مسیح هستش، در این مورد هم در کل امر تشابهاتی وجود داره ولی در جزئیات (جزئیات سرنوشت ساز) تفاوت های بارزی هستش. در اینکه محاکمه توسط حاکم رومی پیلاطس انجام گرفته هیچ شکی نیست. در فیلم و انجیل و مرشد و مارگاریتا سه نظریه مختلف مطرح است. در فیلم پیلاطس عاجز از محاکمه عیسی او را نزد هیرودیس پادشاه  (نماینده سزار روم) فرستادند و او دستور به شکنجه و تصلیب عیسی را صادر کرد. برنابا (که به نظرانجیل  در این قسمت دچار تحریفات و تغییرات بسیاری توسط ناشرین این کتاب مواجه شده) طبق نظر موافق قرآن نوشته که یهودای خائن به عیسی، تغییر قیافه پیدا کرده و پیلاطس از محاکمه یهودا عاجر مانده و اورا نظر هیرودیس می فرستد، هیرودیس مجددا او را نزد پیلاطس بازمی گرداند و نهایتا او دستور شکنجه و تصلیب را صادر می کند. البته بحث شلاق زدن و ساختن یک تاج خاردار برای عیسی در فیلم و انجیل مشترک هستند که در فیلم عیسی است و در انجیل یهودای خائن تغییر شکل یافته به عیسی! میخائیل بولگاکف هم در مرشد و مارگاریتا می گوید که پیلاطس (که خود را حواری می نامد) بسیار مشتاق بود که عیسی زنده بماند و از هیچ تلاشی دریغ نکرد اما کاهن اعظم که انتخاب می کرد چه کسی بمناسبت عید تبرئه شود روی اعدام عیسی اصرار کرد و نتیجتا او اعدام شد.

بحث بعدی قضیه زنی است که همراه عیسی مسیح می باشد. (قبل از پرداختن به این موضوع اشاره ای جالب توجه از فیلم رو براتون می گم. در صحنه ای از  فیلم که زنی بدکار از دست مردم فرار می کند و سیل مردم هم سنگ بدست او را دنبال می کنند تا بخاطر گناهش او را سنگسار کنند. این جمعیت زن را در گوشه ای گیر انداخته و آماده می شوند که سنگهای خود را پرتاب کنند. در این لحظه عیسی در جلوی زن قرار می گیرد و از او دفاع می کند، سپس علت را می پرسد. مردم، گناهکار بودن او را علت می دانند. عیسی مسیح پیش می رود جمله ای زیبا را خطاب می کند که ترجمه اش این چنین است : “هرکدام از شما که هیچ گناهی در زندگی خود مرتکب نشده، اولین نفری باشد که سنگ را پرتاب می کند”. مردم با شنیدن این جمله از کار خود پشیمان می شوند و زن را رها می کنند.) به نظر داوینچی این زن بعدها همسر عیسی مسیح می شود و یکی از دلایل اثباتش تابلو شام آخر (اثر خود داوینچی) است که در زیر مشاهده می کنید:

این تصور در واقع آخرین شامی را که عیسی با حواریون می خورد را نمایش می دهد. (می توانید با واژه کلیدی Last Suppor by da vinci کل عکس را هم پیدا و مشاهده کنید). این صحنه و اتفاق قطعا قبل از تصلیب عیسی اتفاق افتاده چون تمامی منابع از صحت آن نقل می کنند ولی باز در جزیئات آن اختلاف بسیار هست. یکی از نکات جالب تکه تکه کردن نانی توسط عیسی و دادن هر تکه به یک حواری است. سپس جام شرابی که عیسی به هر یک از حواریون برای نوشیدن می دهد. به هر حال علت بحث راجع به این قضیه فردی است که در کنار عیسی نشته است. در واقع در کنار دست راست عیسی در تصویر. بنابه دلایلی که اشاره می کنم داوینچی معتقد است ان فرد یک زن است و ترجیحا همسر عیسی مسیح. چیزی که هم در قرآن، هم در فیلم و هم در انجیل نوع دیگری مطرح شده است (البته جای تامل دارد). اگر دقت کنید، زاویه ای که آن فرد و عیسی مسیح (مرکز تصویر) باهم ساخته اند مانند حرف V لاتین است. این نماد در فرهنگ یونان قدیم بیان گر جام و جام نماد زن است. در اصل تصویر که گمانم در موزه لوور باشه، برجستگی قسمت سینه این فرد دلیل دیگری برای زن بودنش تشخیص داده شده. حال اونکه دلیل دیگر تقارن رنگ و لباس عیسی با این زن هست. قرمز تن پوش عیسی، قرمز ردای زن هست و آبی ردای عیسی، آبی تن پوش زن هست!. این زن به گفته داوینچی همون زنی هست که عیسی اون رو از چنگال مردم نجات داده بود.

فرانسه هم زبان شیرینی است!

به اعتقاد من یادگیری زبان خارجی یکی از اصلی ترین عوامل شکل گیری هویت و شخصیت هر فرد هستش. هر زبانی که انسان بلد باشه، یک نوع آداب و رفتار خاصی رو نسبت به کاربرد اون زبان باید در وجود خودش نهادینه کنه. حالا هرچه تعداد زبان افزایش پیدا کنه شخصیت و ذات فرد تحولاتی رو تجربه می کنه که نقش مهمی رو در شکل گیری روانی اون ایفا می کنند.

غرض از این مقدمه چینی این بود که به همه دوستان و خوانندگان توصیه کنم حتما در پی یادگیری یک زبان خارجی برند و با این کار شان و مقام خودشون رو در جامعه به طرز فجیعی ارتقا بدن.

همین چند روز پیش بود که به پیشنهاد یکی از اساتید بسیار گرانقدر در کلاسهای زبان فرانسه شرکت کردیم. طبیعتا برای افرادی مثل من که اخیرا ساختار یک زبان بیگانه در مغزش شکل گرفته و به اتمام رسیده (انگلیسی)، شروع یادگیری یک زبان بسیار دلهره آور و استرس زا هست، از اونجای که می ترسیدیم این انگلیسی که یاد گرفتیم دچار نقصان بشه. بهرحال این کلاس رو شروع کردیم و اولین جلسه کلیات زبان فرانسه رو یاد گرفتیم.

زبان فرانسه در نوع خودش برای مبتدیان بسیار پیچیده و سخت بنظر می رسه. تصور کنید فعل “بودن” رو که با هر ضمیر به نوع متفاوتی نوشته و خونده می شه. عدم تناسب بین نوشتن و خواندن کلمات و لفظ و لحن بسیار پیچیده زبان اون رو به طرز غریبی پیچیده نشون می ده. این در حالی است که با تمرین و تکرار بیشتر یادگیری این زبان بسیار سهل می شه بطوری که جملات ناخودآگاه بسیار روان و زیبا گفته می شه. تصور کنید، در ابتدای امر برای یک تلفظ صحیح مثلا جمله “Je m’appelle Amir” “ژو مپل امیغ” “اسم من امیر هست” چقدر تلاش کردم و تصور اینکه چه قیافه مضحکی برای ادا کردن این جمله به خودم گرفته بودم، برام بسیار خنده دار هست. ولی به هر حال بعد از بارها تکرار تونستم تقریبا درست و اساسی جمله رو بگم و در ادامه جملات دیگر…

زبان فرانسه، بر خلاف زبان انگلیسی که تقریبا قوانین ثابت و شاملی داره نیست. بدین معنی که برای مثلا صرف یک فعل بیش از شش یا هفت قانون حاکم هست. زبانی بسیار سخت گیر نسبت به جنسیت اشیاء و اجسام هست بطوری که مثلا اتومبیل همیشه مونث هست و ضمایر مونث می گیره. و خیلی از قوانین پیچیده دیگه که می شه ادعا کرد به نوعی اون رو شیرین و دوست داشتنی جلوه می دند.

بی شک اولین و لازم ترین شرط برای یادگیری زبان فرانسه داشتن علاقه و شوق و ذوق در جهت یادگیری اون هست. متاسفانه زبان فرانسه مثل انگلیسی در کشور ما جا افتاده نیست و کلا دیدگاهی که نسبت به زبان آموزان فرانسه هست، یه نگاه کلاسیک یا خود شیففتگی یا چیزی شبیه این هست. به طوری که هیچ کس قانع نمی شه چرا شما باید فرانسه یاد بگیری؟! در پاسخ به این سوال افراد سطحی نگر، علاوه بر این که می شه علاقه و استعداد رو مطرح کرد، می شه به اهمیت این زبان و مقالات و کتب نوشده شده در این زمینه اشاره کرد. همچنین فرانسه مهد ادبیات قدرتمند اروپا، آثار زیبایی را در خودش داره که فقط با درک زبان فرانسه می شه به عظمت اونها پی برد. برای یک فرد کنجکاو و ماجراجو سفر به فرانسه یکی از آرزوهای بزرگ هست، تصور کنید بازدید از لوور و ایفل رو در پاریس. و تصور کنید اینکه شما با زبان و در واقع فرهنگی که از اون زبان در وجود شما شکل گرفته به فرانسه برید و از اونجا بازدید کنید. مطمئنا سفر جذاب و بسیار شیرینی خواهد شد. لازم به توضیح است که این زبان یکی از پر تکلم ترین زبان های دنیا هست و مطمئن باشید از این لحاظ هرگز مسیر استباهی رو انتخاب نمی کنید.

نمایی از برج ایفل

 از دیگر موارد قابل اشاره در رابطه با یادگیری زبان فرانسه می توان به لزوم تمرین و تکرار در آن اشاره کرد. شاید به جرات گفت که مطالعه مفید روزانه 2 ساعت ایده ال یادگیری این زبان باشد حال آنکه زبان آموز نباید تنها به منابع و کتب درسی تعیین شده اکتفا کند، بلکه حتما باید از منابع گوناگون برای افزایش دامنه یادگیری خود بهره ببرد.

دو کتابی که حتما بخوانید!

اگر یادتون باشه، چند مدت قبل پستی رو ارسال کرده بودم با عنوان “کتابهایی که جایشان در قفسه کتاب خالی است“ ، بعد از اون مدت که سه چهار هفته ای از روش می گذره، دوتا کتاب خیلی جالب و پربار رو خوندم که می خوام اونها رو هم به شما معرفی کنم و تاکید کنم که حتما شما هم مطالعشون بکنید.

یکی از کتاب ها رمان “کوری” هست که در کامنتهای همون پست مذکور بهم پیشنهاد شده و دیگری رمان ” مرشد و مارگاریتا” هست که کتابفروش بهم پیشنهاد داد. بهرحال امیدوارم توضیحاتم شما رو بیشتر با این کتابها آشنا کنه.

“کوری” اثر جاوید و بیاد ماندنی ” ژوزه ساراماگو” داستانی هست انتزاعی از مرض کوری سفید که بی هیچ دلیل و ریشه ای ظاهری قدم در شهر می زاره. همه افراد یک به یک دچار این کوری می شند و خیلی زود کل کشوری ناشناخته دچار این مرض می شه. تصور کنید جامعه ای رو که هیچ سردم دار یا مجری یا محافظ بینایی نداره و هرکس مجبور هست به طریقی خودش رو زنده نگه داره. البته تاکید داستان روی چند شخصیت اصلی با عناوین : زن دکتر، دکتر، پیرمند با چشم بند مشکی، دختر با عینک آفتابی، پسر کوچک، اولین مرد کور، زن اولین مرد کور و بعدها سگ اشک لیس، هستش، و کل این شخصیت ها بدون هیچ هویتی و هیچ گذشته ای و هیچ اصل ونسبی وارد داستان می شدند. جالب اینجاست که تا انتها هم هویت هیچ یک از کاراکترها بارز نمی شود و حتی شهر و کشور نیز ناشناخته باقی می ماند.
زن دکتر تنها شخصیت این کتاب هست که دچار این کوری سفید نمی شه و به منزله کمکی خیلی بزرگ به این گروه کوچک بحساب می آید. در اوایل داستان این گروه بهمراه یکسری افراد دیگر در یک آسایشگاه روانی قرنطینه می شوند، چون فقط آنها کورند و دولت نمی خواهد به دیگران سرایت کند. در آسایگشاه هم اتفاقات جالبی رخ می دهد از این قبیل که عده ای اوباش کور، به خاطر داشتن اسلحه، جیره غذا را با طلاجات و وسایل ارزشمند افراد دیگر آسایشگاه معامله می کند. بعدها که وسایل با ارزش تمام می شود، آنها خواسته ای شوم مطرح می کنند مبنی بر اینکه هر بخشی در آسایشگاه جیره خواست باید زنان و دختران آن بخش را در اختیار خواسته های شهوانی ما قرار دهد، و این اتفاق می افتد تا آنکه مدتی بعد زن بینای دکتر آن گروه را متلاشی می کند. پس از مدتی که افراد در قرنطینه متوجه همه گیر شدن کوری میشوند، و خود را بدون نگهبان و محافظ در قرنطینه می یابند، پا به دنیای بیرون گذاشته و با مشکلات و مصائب بسیار ناگواری دست و پسنجه نرم می کنند تا اینکه نهایتا روزی اولین مرد کور بینایی خود را باز می یابد و تک تک افراد پس از او بینا می شوند.

صحنه ای از فیلم زیبای کوری

ضمن اینکه فیلم این اثر زیباهم پس از سالها با اجازه نویسنده تولید و در 3 اکتبر سال پیش اکران شد.
رمان کوری برنده جایزه نوبل سال 1998 شد. مترجم این کتاب اسدالله امرایی است و انتشارات مروارید تا سال 87 یازده بار آن را تجدید چاپ کرده. قیمت این کتاب هم 50000 ریال است.

مرشد و مارگاریتا
کتاب بسیار زیبا و جالبی که همین یک ساعت پیش خوندنش رو تموم کردم، موضوع سفر ابلیس به مسکو و حوادث و اتفاقات افسانه ای که در ورای سفرش در اونجا اتفاق می افته. نویسنده این اثر بسیار جالب میخاییل بولگاکف روسی هست که وقتی این کتاب رو نوشت جز همسرش  و چند تا از دوستانش کسی از اون خبری نداشت. این کتاب چندین سال پس از مرگ او اجازه انتشار یافت. کتاب به طرز خیلی غریبی نوشته شده، طوری که مثلا تا فصول 12-13 شما هنوز در حال آشنا شدن با شخصیت های کتاب هستید و هنوز در ذهن خواننده یک ثبات از موضوع ایجاد نشده و همین جذابیت کتاب رو چندین برابر می کنه. حتی یکی از شخصیت های اصلی داستان که مارگاریتا باشه، در فصل 19 کتاب معرفی می شه و کتاب 30 فصل داره. جالب اینجاست که نویسنده هم خودش رو مرشد متصور شده و در واقع می شه کتاب رو زندگینامه ای محو از خود بولگاکف دونست. این کتاب رمان هست، داستانی رو با طنز بیان می کنه و در جای جای کتاب ممکنه اشک شما دربیاد یا از خنده روده بر بشید. جالب اینجاست شخصیت های کتاب هم کمک بسیاری در راستای این هدف انجام می دند. گربه ای به نام بهیموت که مثل انسان رفتار می کند و بسیار شیرین صحبت می کند، یا کلفتی زیبا که لخت مادرزاد است و کارهای عجیب و غریبی از خود نشان می دهد.