روش هایی برای یک پدر خوب شدن! (قسمت دوم و پایانی)

در ادامه این پست و در تکمیل توضیحاتم به مهمترین و خطیر ترین وظایف و مسئولیت های یک پدر امروزی می رسیم. پدری که باید خیلی محتاط باشه و جنبه های متفاوتی رو در نظر داشته باشه تا بتونه همونطور که قبلا اشاره کردم به عنوان یک پدر خوب مطرح بشه.

متاسفانه خیلی از والدین نیازهای فرزنداشون رو محدود به یکسری نیازهای مادی شامل، پوشاک و خوراک و هزینه تحصیل و این قبیل موارد می دونند، و با تصور اینکه تامین این موارد یعنی به جای آورن تکلیف والدینی بخصوص پدری خود رو از بقیه صحنه های زندگی فرزندشون کنار می کشند و به جرات می تونم این رو بگم، هستند خیلی از پدرهایی که حتی نمی دونند فرزندشون به غیر از مادیات، یا بهتر بگم، خیلی مهمتر از مادیات نیازهای بسیار دیگه ای هم دارند.

اینبار نیز شرایط برخورد با یک دختر نوجوان یا جوان با پسر در همان سنین فرق دارد، دختران باید بیشتر از محبت و الطاف پدر برخوردار باشند حال آنکه فرزند پسر نیاز دارد تا با الگو قرار دادن پدر کمی در وادی خودسازی قدم بردارد. پسر نیاز دارد که بیشتر با فراز و نشیب های زندگی رو در رو بشه. پس وظیفه یک پدر خوب این هست که پسرش رو با شرایطی مواجه کنه ولی یادش نره که تا پرواز رو یاد نگرفته نباید تنهاش بزاره.

طبق یک خبری که چند ماه پیش شنیدم، ظاهرا مدت زمان گفتگوی یک پسر و پدر در خانواده ی ایرانی چیزی کمتر از یک دقیقه در روز هست، این یعنی فاجعه. یک پدر خوب موظف هست هر روز به مقدار کافی با فرزندش بشینه و گفتگوهایی رو درباره ابعاد مختلف زندگی اون انجام بده، از اهدافش، تصمیماتش، زندگی روز مره اش و انتظاراتش و البته صدها موضوع دیگه. تو تکمیل پست قبلیم این که یک پدر استعداد ها و نقاط قوت فرزندش رو بشناسه، می تونه همین بهانه خوبی باشه برای کلی صحبت و بحث جالب و تازه.

یکی از اصلی ترین مسائلی که پدر باید در نظر داشته باشه، عواطف و احساسات فرزندش و بخصوص مسائلی است که او در مورد دوستان خود با آنها درگیر هست. اکثر دختران و پسران بخصوص در این زمان قبل از ازدواج حتما حداقل یکبار به سمت یک دوستی و پیمان جدی با یک جنس مخالف می روند. با نادیده گرفتن آسیب شناسی این قضیه، پدر و مادر موظفند این حس و گرایش رو در فرزند خود شناسایی کنند و به نحو احسنت اون رو کنترل کنند. پدر و مادر باید نیازهای فرزند خودشون رو در این زمینه کاملا شناسایی کنید. دقت کنید پذیرفتن این امر و تحت کنترل داشتنش خیلی بهتر از این هست که فرزندتون مخفیانه به این سمت دوستی ها گرایش پیدا کنه که نهایتا هم می تونه دردسر ساز باشه.

حفظ آرامش و صمیمیت یکی دیگه از مهمترین وظایف یک پدر هست. پدر می تونه در اوج عصبانیت با کنترل آرامش خودش، این فرصت رو به همه خانواده بده که بهتر و معقولانه تر روی قضایا فکر کنند. یک وظیفه پدر اینجا مطرح هست که باید به فرزندانش اجازه ابراز خودشون رو بده. پدر نباید متکلم الوحده باشه و بخصوص در تصمیماتی که مربوط به خانه هست باید به فرزند فرصت کافی رو برای شرکت در گفتگو بده.

و نهایتا به مبحث برخورد با دو یا چند فرزند توسط پدر در خانه می رسم، موضوعی که در خانواده ای ایرانی عمدتا یک موضل (از املای کلمه مطمئن نیستم) اساسی به شمار می یاد. پدر باید همواره رابطه نزدیک و دوستانه ای با تک تک فرزندانش داشته باشد. محبت افراطی یا تفریطی به یک از فرزندان عواقب خطرناکی دارد. برای اینکه این امر میسر باشد پیشنهاد می کنم پدرهای عزیز قبل از صاحب فرزند دوم شدن، حتما کتب مربوطه رو که در رابطه با روانشناسی فرزندان و نحوه تربیت صحیح اونهاست رو به دقت مطالعه کنند.

البته در کنار همه این وظایف تعریف شده، وظایف تعریف نشده ای هم وجود دارند که هر پدری باید با اونها آشنا باشه. و قضیه مهم دیگه هم اینکه هر فرزند موظف هست متقابلا روابط صحیح و مناسبی رو با پدر و مادر خودش داشته باشه تا قوانین فوق ارزش و مفهوم داشته باشند. زندگی همیشه حلقه های در هم تنیده از روابط ما با دیگران هست.

موفق و موید باشید.

برچسب‌ها: فرزند, مادر, نوجوان, کودک, پدر, پدر خوب, جوان