با سلام خدمت دوستان عزیز

توجهتون رو به لینک زیر جلب می کنم
http://netsooz.wordpress.com/2009/09/03/online_talkshow_websit/
و در ادامه می افزایم که تا حداقل 5 روز دیگه وبسایت مکالمه آنلاین انگلیسی در آدرس اختصاصی که اعلام می شه راه اندازی می شه. این وبلاگ تنها منبع اطلاعات راجع به این پروژه هست و افتتاح و نحوه عملکردش هم به زودی از همینجا اعلام می شه.
به امید مفید بودنش

یکی از دغدغه های اصلی سر کلاس زبان عدم درک کامل مفاهیم و گفته های استاد هستش. اینطور به نظر می رسه که خیلی از زبان آموزا معتقدند که چون دارن زبان انگلیسی رو تازه یاد می گیرند باید از زبان مادری خودشون هم استفاده بشه تا یادگیری سهل بشه. ولی با توجه به اصول و قواعدی که در ادامه این پست خواهم نوشت این امر رو تا حد بسیار زیادی نقض کرده و صد البته راه حل های عملی رو ارائه خواهم کرد.
بی شک اصلی ترین موقعیتی که استفاده از زبان فارسی درش احساس می شه هنگام یادگیری لغتی جدید هستش. در بحث یادگیری لغت و اصطلاح مباحث فراوانی وجود داره که خود من هم در این وبلاگ به وفور راجع بهشون صحبت کردم ولی اینکه سر کلاس هنگام مطرح شده کلمه جدید چه اتفاقی می افته دوست دارم شما رو به یک تور مجازی داخل یک کلاس Into یا مقدماتی بزرگسالان که دارم ببرم.
موضوعی هست با عنوان 8 وسیله برتر حمل و نقل در ایالات متحده و اولین کلمه همین عنوان TOP هستش که 100% دانشجویان که در حدود 18-19 نفر بودند از معنیش اطلاع نداشتند. خوب البته مثالهای فراوانی می شه با اطلاعات قبلی زبان آموزا ارائه داد که بی شک 50% می تونند معنی رو استنباط کنند ولی چون زمان محدود و اهمیت کلمه بالا بود باید فوری مسیر رو برای بخش اصلی کتاب هموار می کردم. وقتی متوجه شدم که ایما و اشاره و حرکات دست و پا نمی تونه تاثیر لازم رو داشته باشه (اشاره به گفته جرمی هارمر در ادامه*) فکری به سرم زد. همونطور که می دونید تیم تراکتور سازی تیمی بسیار محبوب و عامه پسند هست تو شهر ما اصولا این روزها هم خیلی بحث راجع بهش می شه. لذا فوری رفتم سراغ تریگرینگ اطلاعات قبلی زبان آموزا و با گفتم اسم چند تا تیم مشهور مثل سپاهان و استقلال و پیروزی و اینها همه رو بردم تو لیگ برتر، حالا که ذهن همه منتظر دریافت بود، یه جدولی آماده کردم که بینهایت شبیه لیست بود و همون بالا است تیم تراکتور سازی رو نوشتم و بعدش اسم تیمهای دیگه رو، خیلی زود صدای بچه ها در اومد که تراکتور سازی شماره یک نیست و دوازده هست و این حرفها، بعد با یه سوال ساده مفهوم TOP تو ذهن همه نشست: So what is the top team in the list . زبان آموزا با رضایت کامل گفتند که سپاهان در ابتدای لیست هست و یکی از زبان آموزا که قدرت جمله سازی خوبی هم داره با گفتن Sepahan is the top team، کمک شایانی کرد و دیگه تونستیم از این مانع عبور کنیم. البته بحث من اینجا نیست که من بهترین شیوه رو امتحان کردم یا بهترین روش همین هست ولی اساتید زبان مطلع هستند که تدریس بر اساس مقتضیات زمان و مکان می تونه بسیار کمک کننده باشه، لذا همواره راهی رو برای تدریس لغت به زبان انگلیسی داریم. حال آنکه چند دقیقه بعد سر همون کلاس با رسیدن به کلمه Public Transportation فنامنای دردسرسازی تو کلاس شروع شد که کنترل کردن شرایط در اون زمان رو در انتهای مطلب عرض می کنم.

یکی از محدودیت هایی که ما مدرسین معمولا داریم سیاست های آموزشگاههایی هست که درش تدریس می کنیم. آموزشگاهی که ابتدا اونجا تدریس رو شروع کردم محدودیت خاصی نداشت و اصولا می تونستیم با هر سیستم و متد و روشی که خواستیم تدریس کنیم، ولی تدریس در موسسه ای که هم اکنون درش مشغول بکار هستم دارای استراتژی های خاصی هستند که مدرسین موظف به رعایت اونها هستند، البته رعایت این موارد به این معنی نیست که خلاقیت مدرس محدود می شه بلکه به نوعی ساماندهی می شه.

موضوع دوم و شاید مهمتر در این بحث ندریس لغات و اصطلاحات انتزاعی هست. این یکی از اساسی ترین کلیشه هایی هست که در بحث تدریس مطرح می شه. فعلی رو در نظر بگیرید مثلا دوست داشتن یک رنگ، یا مثلا مطالعه کردن و کتاب خواندن. البته اینا می شه گفت افعال انتزاعی راحت الوصفی هستند که می شه با کمی اجرای پانتومیم معنیشون رو نشون داد ولی در مواقع خاصی واقعا توضیح دادن این کلمه مشکل هست. البته این بحث تا حدود زیادی به تجربه و خلاقیت استاد هم برمی گرده ولی موضوع اینجاست که واقعا گاها نمی شه برخی کلمات رو توضیح داد. پس این موضوع رو هم نگه می دارم تا در جمع بندی توضیح بدم.

به گفته جرمی هارمر یکی از اساتید مشهور و با تجربه در زمینه تدریس زبان های خارجی، یک مدرس خوب یک “میمون” فعال هست. البته بی شک هدف از این جمله معروف نه تنها ابراز اهمیت جنب و جوش و فعال بودن در کلاس هست، موضوع تلاش برای نشان دادن مفاهیم و احساسات رو از طریق حرکات در بر می گیره.
به هر حال اساتیدی که خواهان کلاس ها فعال و اکتیو و شاداب هستند باید بدونند که فعالیت استاندارد بخصوص حرکت در کلاس نقش مهمی رو در کلاس ایفا می کنه. البته رابطه این امر با موضوع این پست در این هست که هر چه شرایط و محیط کلاس فعال باشه انتقال مفاهیم آسونتر بوده و نهایتا استفاده از زبان مادری برای ترجمه لغات نیاز نمی شه.

و اما پیشنهادات من برای مدیریت کلاس بهتر و جذف زبان مادری بخصوص در کلاسهای سطوح ابتدائی هستش. مدرسینی که برای سطح اول زبان آموزان تدریس می کنند بهتر هست که 5 دقیقه اول کلاسشون رو اختصاص بدن به توضیحات اساسی کلاس، متدهاشون و اینکه از چه اختصارات و شیوه های به زبان انگلیسی می تونند استفاده کنند تا سوالاتشون رو مطرح کنند.

ضمن اینکه آخرین مرحله در توضیح یک لغت اساسی و انتزاعی می تونه نوشتن معنی فارسی اون برای چند لحظه روی برد باشه. ولی اصلا اجازه داده نشه که زبان آموزا بحث رو بسط بدن و کلاس رو به نفع خودشون پیش ببرند.

توضیحات تکمیلی بعدا ارائه می شه
موفق باشید

(خواندن این پست رو به همه مدرسین و یا علاقه مندان به این شغل توصیه می کنم.)
عادات وبلاگستانی برخی از ما ها به طرز فجیعی در زندگی روزمره مون تاثیر گذاشته به طوری که امور خاصی رو در ابعاد مختلف در زندگی روزمره مون از زندگی مجازیمون کپی می کنیم و این امر در بسیاری از موارد تجارب شیرین و صد البته مفیدی رو در اختیارمون قرار میده. یکی از عادات و علایق بسیار قابل توجه وبلاگستان تمایل به دریافت کامنت و نظر برای پست ها و نوشته هامون هست. من این عادت رو که قبلا چند بار به نام کامنتیسیسم (علاقه وافر به دریافت کامنت) مطالبی راجع بهش خوندم رو بسط می دم و با تجربه ای که از اون در دنیای واقعی و در آخرین کلاس های ترم تابستان در موسسه فرهنگی هنری گلدیس بدست آوردم مرتبط کرده و نهایتا پستی رو تقدیمتون می کنم. 

جلسه آخر کلاس، برای مدرسینی مثل من که معمولا همگام با برنامه ی ترم پیش می رن، جلسه ای خلوت و بی مشغله هست، ولی باور اینکه تک تک لحظه های دانش آموزا باید سرشار باشه از یاد گیری و اندوختن دانش تمام مدت امروز رو که داشتم سه کلاس خودم رو در گلدیس تموم می کردم مشغول تدریس و فعالیت بودم. تا اینکه مجالی پیدا کردم برای اجرا کردن یه طرح نظر سنجی کتبی از دانش آموزا و احساس کردم می تونم فرصت خوبی رو برای دانش آموزا بدم تا هم استراحت کنند، هم اگر احیانا خرده ریزه ای با من دارند در نوشته هاشون حل کنند و هم خودم این نیاز کامنتسیسمم رو به نوعی ارضا کنم. نهایتا به بچه ها اجازه دادم به هر زبانی که دلش می خواد (حتی زبان نقاشی) روی یک برگ کاغذ نقطه نظرات خودشون رو روی یک برگ کاغذ بنویسند و بهم بدند. 

لازم به توضیح هست که سطوح کلاسهایی که تدریس می کنم در این روز 105-104 و 103 هست، به عبارتی قسمت های اول، دوم و سوم کتاب Interchange1 ادیشن سوم. و بعبارت دیگر سطوح 4-5 و 6 بزرگسالان. البته رنج سنی کلاسها بسیار متفاوت هست بطوری که در کلاس اولم که 104 هست، دانش آموز 10 ساله تا 21 ساله دارم که تعداد این کلاس 14-15 نفر بود. کلاس 105، 17 نفر بودند که رنج سنی از 14-15 سال تا 26-27 سال بود و کلاس 103 با 13 نفر دانش آموز بازه ی سنی 14-15 سال تا 30 بود، لذا نظرات و کامنت ها بسیار متنوع بود و جذاب. مخصوصا برای من که روحیه ای بسیار کنجکاو راجع به احساسات و افکار دیگران نسبت به خودم دارم، کشف این موضوع و پی بردن به اسرار تفکر زبان آموزان در مورد خودم بسیار جالب بود. سعی می کنم با ارائه گلچینی از این کامنتها بهمراه مستندات مربوطه، تحلیل خودم رو از هم کامنت بصورت جداگانه انجام بدم. البته درک کامل و پی بردن به این کامنت ها نیازمند شناختن تک تک دانش آموزا داره، مسئله ای که من حساسیت بسیاری راجع به آن دارم و با ارائه توضیحات شما رو هم با انواع خلقیات و روحیات آنها آشنا خواهم کرد. 

کامنت اول:

کامنت ه.ح - کلاس 104

متن این کامت به این شرح است:

هرکس کلمه ای به من بیاموزد تا آخر مرا بنده ی خود کرده است. (امام علی (ع))

با عرض سلام و و با تشکر فراوان از زحمات دلسوزانه جنابعالی:
بدون تعارف این کلاس از بین پنج کلاسی که بنده تا حال رفته ام، یکی از بهترین کلاسها و بدون اغراق عالی ترین کلاس بنده بوده و رفتار و اخلاق و شیوه تدریس استاد بزرگوار تحسین برانگیز بوده و بینی و بین ا… بنده هیچ مورد خاصی که قابل انتقاد و یا تذکر باشد ندیدم. و از جنابعالی قدردانی نموده و توفیق روز افزون شما را از خداوند منان مسئلت دارم.

نویسنده این کامنت که بزرگسالترین فرد کلاس بود (حتی بزرگتر از خود من) همانطور که از کامنتش معلوم است، روحیه ای آرام و کامل داشت که من همواره این منش او را تحسین می کردم. با اینکه از نظر درسی نقص قابل توجهی نداشت ولی بنظر من بخاطر تفاوت سنی بارزی که بین او و دیگر همکلاسی هایش بود و این حس آبروداری کلاس باعث می شد در مباحث کلاسی کمتر داوطلب صحبت کردن باشد ولی بهرحال شوق و ذوق او برای یادگیری زبان و جدیت او از برگه های آزمون و نمراتش و همچنین مکالمات کار گروهی که دائم ناظر بر آنها بودم مشهود بود.
این کلاس 104 یکی از شادابترین کلاسهایی بود که من داشتم و چون روحیه ی من هم در محیط های شاداب، شاداب هست لذا دانش آموزان این کلاس تقریبا بالاترین آمار رضایت را از من داشتند بطوری که در هیچ یک از کامنت ها صحبتی از انتقاد و یا نقاط ضعف نشده بود مگر دو سه مورد که فورا خود نویسنده کامنت اشاره کرده بود که منبع این ضعف ها یا تایم کلاس یا عوامل دیگر بوده است.

کامنت دوم:

کامنت م.ر.ا

متن کامنت:

از طرف یکی از دانش آموزان آقای حمیدی
با تشکر از زحمات مکرر شما.
تا حالا من و بیشتر دانش آموزان کلاس شما از معلمانی بیشتر خوشمان آمده که در کلاس درس گاهی بحث را عوض کرده و حرفهای خنده آور می زنند که شما این خصوصیت را دارید.
با تشکر از درس دادن های شما.

نویسنده این کامنت، که از نظر درسی در حد متوسط به بالا و در حد قابل قبولی بود، بیشتر توجه اش به کلاس زمانی بود که خنده و سرگرمی چاشنی برنامه تدریس می شد. به شخصه یکی از مهمترین عوامل نشاط را در کلاس مذکور این دانش آموز می دانم که معمولا حرف های سرگرم کننده ای که گاه به گاه در کلاس می زد، جو کلاس را کلا عوض می کرد.
برای بار چندم بعد از خواندن این متن به این نتیجه می رسم که بحث Edutainment که تلفیقی از Education و entertainment است باید و الزاما در کلاس های درس پیاده شود، بنظر حقیر فرق بین یک کلاس پربار و کم بار فقط در همین وجود نشاط و سرگرمی در آن است. یک مدرس خبره حتی با کمترین و خسته کننده ترین محتوای درسی می تواند با ایجاد جوی سازگار و پر انرژی در کلاس بیشترین کارایی را داشته باشد و دانش آموزان در انتهای آن جلسه با مجموعه ای از اطلاعات جدید راهی شوند.
همانطور که مشاهده می کنید در انتهای این کامنت این دانش آموز تصویر گلی رو کشیده و در زیرش اسم من رو نوشته. یکی از عواملی که من واقع عاشق این شغلم هستم این هست که دانش آموزا واقعا از هیچ فرصتی برای ابراز احساساتشون دریغ نمی کنم و این نوع ابراز احساسات صمیمانه و مطمئنا از ته قلب برای بسیار شیرین و دوست داشتنی هست. اینکه قبلا هم گفته بودم یک نگاه تشکر آمیز دانش آموزی به علامت درک مطلب به مراتب بارها برام شیرین تر و دوست داشتنی تر از هر لحظه ای هست که ممکنه شاد باشم.

کامنت سوم

کامنتی از یک ناشناس

این کامنت در نوع خود، عجیبترین، مضحک ترین و بی ربط ترین کامنتی بود که دریافت کردم. البته شاید دانش آموز می خواهد با آوردن نام کاندیدای مورد علاقه من، نظرم را جلب کند ولی حیف که نشانی از او ندارم. گمانم در اوایل ترم یکبار این را از زیر زبانم بیرون کشیده بودند.

کامنت چهارم

کامنتی مجهول الهویت دیگر

متن کامنت:

به نظر من با توجه به اینکه شما با برنامه درسی پیش می روید یک خصوصیت خوبی است که دانش آموزان با مطالعه به کلاس می آیند. در بعضی از مواقع خوب است که معنی بعضی لغات را بنویسید. یک خصوصیت خوبی هم که داشتید این است که همه دانش آموزان را در کلاس شرکت می دهید و مجبور به سخن گفتن می شوند. در پایان از تمامی زحمات شما کمال تشکر را داریم.%

سه نکته قابل بررسی در این کامنت وجود داشتند که احساس کردم می تواند به عنوان تجربه ای در اختیار مدرسان تازه کار مورد استفاده قرار گیرد. نکته اول هدفمند و قانونمند تدریس کردن است. خوشبختانه در موسسه گلدیس که به حق یکی از بهترین موسسات تدریس زبان هست، برنامه های منسجم و قانونمندی برای تدریس تنظیم شدند، به این شرح که شما و همه دانش آموزا هر جلسه از محتوایی که باید از کتاب اصلی و کتابهای جانبی مورد مطالعه قرار بگیره رو می دونید و این چنانچه مدری بتونه برنامه رو پیش ببره خیلی بنفع طرفین هست چون به قول کامنت هر جلسه دانش آموزا آماده سرکلاس حاضر می شند. پس مدرسان عزیز سعی کنند همواره برنامه ای رو برای تدریس برای خودشون داشته باشند تا هم از اتلاف وقت جلوگیری کنند و هم از تلنبار نشدن برنامه ها.
نکته قابل ذکر دیگر راجع به این کامنت بحث نوشتن معنی لغات هست. در موسسه مدرسان به هیچ وجه مجاز به استفاده از زبان مادری یا فارسی به هر عنوان نیستند. لذا گاها برای توصیف یک کلمه انتزاعی بخصوص باید تلاش زیادی کرد و این درحالی است که در انتهای توضیحاتم هستند یکسری دانش آموز که هنوز مطلب را نگرفته یا به اشتباه تعبیری در ذهن پرورانده اند. در این مواقع مدرسان می توانند معنی فارسی آن را برای چند لحظه روی برد نوشته و فورا پاک کنند. ظاهرا این روش تاثیر سوئی رو داشته چون دانش آموزان خیلی راحت از تفکر در توضیحات من سرباز زده و فقط منتظرند تا به نوعی کلمه آماده رو بهشون بدم. و نکته آخرم اینکه شرکت دادن دانش آموزا تو بحثهای کلاس هست. البته به جرات این مورد رو می تونم از یکی از تواناییا و نکات مثبت کلاسهای اعلام کنم چون نه تنها اکثر کامنت ها بلکه سوپروایزر مجموعه هم بارها راجع به این موضوع من رو مورد تشویق قرار داده.

کامنت پنجم

کامنت یک دانش آموز استرس دار

متن کامنت:

کلاس خوبی بود. در این کلاس همه خوشحال بودیم و شما معلم خوبی بودید و (کلاس) چیز نامناسبی نداشت.
هم اکنون نیازمند یاری سبزتان هستیم در امتحان final

این کامنت هم به خاطر جمله آخرش برام جالب توجه بود. البته لازم به توضیح هست که سیستم گلدیس طوری طراحی شده که مدرس تا سی نمره (فعالیت کلاسی) در سرنوشت امتیاز دانش آموز نقش دارد. ده نمره مربوط به Quiz کتابهای جانبی و نهایتا 60 نمره هم مربوط به نمره امتحان فاینال است که توسط مدرسی دیگر بصورت متمرکز برگزار شده و اصلاح و وارد می شود.

کامنت ششم

کامنتی دیگر

متن کامنت:

من فقط می تونم بگم شما باید کلاس رو سخت بگیرید. بعضی ها سوء استفاده می کنند. ولی این ترم بهتر از بقیه ترم ها بود. خسته نباشید. هرچی که من شلوغی و اشتباه کردم حلالم کنید.

این کامنت مربوط به کلاس 105 هست. در این کلاس یکی دو دانش آموز بسیار هایپر اکتیو بودند که همواره باعث ایجاد اغتشاشات، بگو مگوها و حرفهای خارج از بحث بودند، با اینکه گاهی اعمالشان لازم بود برای کنترل کلاس اما گاهی پارا از گلیم فراتر نهاده و موجبات آزار دیگر همکلاسی ها را فراهم می آوردند. ضمن اینکه علاوه بر این کامنت، کامنتهای متعدد دیگری نیز در همین کلاس همین قضیه را به من گوشزد کرده اند که باید کمی جدی تر با عوامل اغتشاش برخورد می کردم.
ضمن اینکه این کامنت مربوط به دانش آموزی است که خود یکی از عوامل شلوغی ها بود و انتهای نوشته اش، خواسته به نوعی دلجویی کند و به گمانم به اشتباه خود پی برده است. البته قبل از این نوشته ها حسابی نصیحتشان هم کرده بودم!

کامنت هفتم

کامنت ن.د

متن پیام: (بدون شرح)

با عرض سلام. از شما تشکر می کنم در تمام کتابهای این ترم مرتب همش را پیش بردید. چون که معلمهای دیگر می بینی ترم آخر هنوز student book را تمام نکرده و شما هستید خیلی خوش قیافه.

کامنت آخر برای این پست (بدون شرح)

توضیحات : لازم به ذکر است که قریب به 45 کامنت امروز دریافت کردم که این تعداد فقط گزینشی رندوم وار از تمام آنها بود. امیدوارم در صورتی که تمایل داشتید در پست های آینده کامنت ها را به تدریج در معرض عموم قرار دهم.

پی نوشت یک : سایت مکالمه آنلاین انگلیسی

برای عده ی کثیری از جوونا شامل من، بازگشتن به دوره کودکی و تمایلات اون دوره بسیار مضحک و بی معنی به نظر می رسه. من به شخصه مدت زیادی می شه که تمام دارایی های دوران کودکی ام رو به باد فراموشی سپردم تا شاید کمی فرصت بیشتر برای دست و پنجه نرم کردن با مشکلاتم رو داشته باشم. یکی از همین تصمیماتم هم عدم برگشتن به گذشته با تماشای کارتون و فیلم های کودکان بوده. به طوری که مدت طولانی می شه که با دیدن هرگونه پخش این برنامه ها، امور دیگری رو ترجیح دادم. کارتونهای معروف خوبی هم بهم پیشنهاد شده بود که به هر حال از تماشاشون سرباز زدم. تا اینکه خیلی اتفاقی چند مدت پیش DVD کارتون UP یا (بالا) بدستم رسید. شروع و اوج و اتمام این فیلم به طرز واقعا جذابی برنامه ریزی شده بود. داستانی داره که به راحتی می تونه هرکسی رو تا انتهاش مجذوب بکنه. لحظه های اوج درام و گاهی اوقات اوج کمدی، با اینکه نوع کارتون انیمیشن هست و در نظر ابتدائی به نظر مناسب برای کودکان و نوجوانان می رسه، ولی در نگاهی موشکافانه تر و جدی تر داستان فیلم می تونه با زندگی تک تک مخاطبان ارتباط برقرار کرده و اون یک اصل مهم راجع به انسان امروز هست و اون فراموش نکردن آرزوها و پایبند بودن به قولها!.

داستان با معرفی پسر بچه ای بسیار منظبت به نام کارل فریدرکسون و دختری بسیار بازیگوش و شیطان با نام الی شروع می شه. در حالی که بیننده در بار اول تماشای فیلم احساس می کنه که این دو شخصیت با هم در دنیای کودکیشان ترکیب خوبی را برای ایجاد انواع دردسر و مشکل می سازند، در کمال ناباوری فیلم حدود 60 سال را بصورت خلاصه به جلو پرش می کند در حالی که در این 60 سال صحنه هایی از ازدواج این دختر و پسر، نقشه های زندگیشان، شغل بادکنک فروشی کارل، عدم بچه دار شدن این زوج، دوران پیری و نهایتا مرگ الی را شامل می شود.
و نهایتا فیلم در اوایل 70 سالگی کارل به صورت طبیعی ادامه داده می شود. ابتدا کارل با کاراکتر 7-8 ساله ی شیطانی به نام راسل که پسری ماجراجوست آشنا می شود، سپس به دلایلی او را مجبور می کنند به خانه سالمندان برود، ولی او که در کودکی به الی قول داده بود تا او را به آبشار بهشت در آمریکای جنوبی ببرد، و حال در فقدان الی تصمیم می گیرد با خانه شان که پر بود از خاطراتشان بالا برود و به آرزوی دیرینشان برسد. او یک شب قبل از مراجعه به خانه سالمندان بادکنک های بیشماری را با گاز هلیوم پر کرده و از دودکش خانه اش بیرون می فرستد و نهایتا صبح روز موعود خانه را از جا بلند کرده و در فراز آسمان به سوی جنوب راهی می شود. ناگهان راسل بازیگوش که در زیر ایوان او پنهان شده بود به او می پیوندد و از اینجا قسمت های هیجانی داستان آغاز می شود.

راسل و کارل

ماجراهای زیادی اتفاق می افتد تا این دو کاراکتر به آمریکای جنوبی می رسند و در اینجاست که چند شخصیت جدید هم معرفی می شوند که هریک به نحوی جالب و دوست داشتنی هستند. و نهایتا شخصیت منفی داستان که یک ماجراجوی پیر دیگر است وارد داستان شده و مشکلات زیادی را برای چهار شخصیت اصلی فیلم که در زیر می بیند ایجاد می کند. پیشنهاد می کنم نوع برخورد کاراکتر ها با این مشکلات و پایان زیبا و آموزنده این انیمیشن رو خودتون تماشا کنید.

شخصیت های اصلی از چپ : کارل - داگ- راسل - نوک دراز (کوین)

تماشا کنید و لذت ببرید!

پی نوشت : سیستم مکالمه آنلاین انگلیسی ( حتما بخوانید )

بعد از بررسی های فراوانی که بعمل آوردم متوجه شدم یک محل خاص برای افرادی که تمایل دارند در نت سازمان یافته مکالمه انگلیسی بکنند وجود نداره. با توجه به نتایج جستجویی که با مکالمه آنلاین انگلیسی به وبلاگ من ختم شده بود، و طرحی که از مدتها پیش در ذهنم داشتم نشستم و اصولی سایتی رو با همین منظور تدوین کردم. البته کار گرافیکش تموم شده و برنامه نویسی و چند تا کار خرده اش مونده که به زودی انجام می دم و به امید خدا تا پایان شهریور ماه برای بهره برداری ازش آماده می شم. در همین راستا چند تا برنامه دیگه هم دارم امیدوارم با پیروزی این طرح کم کم در وبلاگستان عملیشون کنم تا بتونم کار مفیدی در این زمینه انجام داده باشم.

ضمن اینکه از دوستان علاقه مند در زمینه مکالمه زبان انگلیسی که زبانشون هم خوب هست دعوت می کنم تا اگر تمایل دارند در یکسری کارهای مقدماتی ( کاملا غیر مالی ) کمک دست من باشند.

این پروژه بخاطر اینکه تقریبا می شه گفت مورد مشابهی نداره در صورت بهره برداری از پتانسیلهای مربوطش می تونه بسیار موفق باشه، لذا تمام دوستانی که بنظرشون می تونند کمکی در این زمینه در راستای بهبود این پروژه بکنند دعوت می کنم که با من تماس بگیرند.

نکته شایان ذکر دیگه این هست که پروژه یک اساسنامه عملیاتی کوتاه داره که من اون رو در یک بند بشرح زیر خلاصه می کنم:
این وبسایت محلی است برای گرد هم آوردن افراد با سلیقه ها و ایده های مختلف برای بحث و بررسی موضوعات به زبان انگلیسی.

البته هدف اصلی از این سایت تمرین و بکارگیری زبان انگلیسی هست که همه دوست دارند اگر اون رو بلدند انجام بدند. ضمن اینکه تمامی افراد با تمامی سطوح زبان می تونند از این طرح استفاده کنند.

استفاده از سیستم بسیار آسان هست و در پست های بعدی به اطلاع دوستان خواهد رسید. فقط یک سیستم ثبت نام برای ارسال دعوتنامه ها و اطلاعیه ها و آمار داره که کار کردن با اون رو واقعا راحت و دلپذیر می کنه.

تصویر زیر هم اسکرین شاتی ابتدائی از صفحه اول سایت هست که بعد از چند روز بصورت آزمایشی راه اندازی می شه:

اسکرین شات ابتدائی

در انتها هم از کلیه خوانندگان این وبلاگ تقاضا دارم در قسمت نظرات، ایده های خود و اینکه آیا از این سرویس استفاده می کنند یا نه رو با ارائه دلایل برام بنویسند.

قبلا از همکاری صمیمانه شما سپاسگذارم.

همواره یکی از بزرگترین دغدغه های زبان آموزان تو سطح ها و دوره های مختلف این هست که نمی تونند به اندازه کافی دایره لغت و گرامر خودشون رو در صحبت کردن مصرف کنند. این یکی از شاید بزرگترین مسائلی باشه که اکثر ما با اون مواجه هستیم و اصلی ترین علت اون بر میگرده به یادگیری سنتی لغات و اصطلاحات و شیوه صحبت کردن که به نوعی ما رو فقط با خود شیء آشنا می کنه و نوع مصزف اون رو به هیچ وجه به ما نمی آموزه. فرض کنید شما معنی کلمه ای مثل Education رو که یک اسم به معنای تحصیلات هست رو یاد می گیرید. و با فرض اینکه شما واقعا در تشخیص اسم بودن این خبره هستید واقعا زمانی خواهد رسید که از خودتون بپرسید خوب حالا من با این کلمه چی کار کنم؟ چون موقع یاد گرفتن اون صرفا یک معنی فارسی برای اون نوشتید یا اون رو حفظ کردید. لذا بکارگیری اون واقعا براتون دشوار خواهد شد. حال آنکه اگر یادگیری بصورت کامل و عملی انجام می شد، شما می تونستید بحث های آکادمیک زیادی رو به راحتی هندل کنید. به هر حال توصیه های زیر برای اون عده از علاقه مندان به یادگیری زبان ارائه می شه که دوست دارند با حداکثر استفاده از اطلاعات و دایره دانسته هاشون به صحبت کردن و ابراز نظر با زبان انگلیسی بپردازند:

1- کلمات و اصطلاحات رو با دقت و اصولی یاد بگیرید: بخش اول این توصیه به اونهایی هست که در کلاس های زبان شرکت می کنند. معمولا موقع یاد گرفتن کلمه جدید سعی کنید مثال مربوطه رو هم یادداشت کنید و در اولین فرصت که یک Pair Work یا پرسیدن سوال از مدرس باشه سعی کنید اون رو به صحیح ترین شکل به کار ببرید تا اون ساختار جمله ای به همراه آهنگش در ذهنتون نهادینه بشه. سعی کنید هرگز معنی فارسی کلمه رو یادداشت نکنید چون علاوه بر اینکه در مصارف بعدی واقعا دست و پای شما رو می بنده ( به خاطر محدودیت های زبان فارسی در مقایسه با انگلیسی )، ناخودآگاه شما رو از تفکر و تعمق در کلمات و اصطلاحات و کاربرد اونها دور می کنه.
بخش دوم هم برای افرادی که زبان انگلیسی رو بصورت Self-Study یاد می گیرند. برای این دسته از افراد انتخاب یک کتاب خود لغت بهترین راهکار می تونه باشه. این کتاب که حتما باید ذات خصوصیت بخش اول که همون توضیح انگلیسی و جامع لغات هست رو در بر داشته باشه. کتاب های متعددی در این زمینه وجود دارند که می شه به سری What’s in word – Vocabulary in Use – Vocabulary organizer اشاره کرد.

2- مواردی که یاد گرفتید رو به کار ببرید حتی Just for fun: شاید بطور متوسط روزانه 10 الی 20 لغت یا اصطلاح جدید یاد بگیرید. مغز انسان سیستم بسیار عجیبیه و پیچیدگی های خودش رو داره، مخصوصا این مغز در مورد ورودی های جدید بسیار حساس هست، عوامل زیادی ورودی ها و ماندگاری اونها رو تحت الشعاع قرار می دند. شوق و علاقه و استعداد در درجه اول یادگیری و تثبیت یک لغت و اصطلاح رو تا حد قابل توجهی تضمین می کنند، ولی چنانچه یادگیری شما خالی از عناصر فوق هست، باید مغزتون رو به این ورودی جدید عادت بدید تا باهاش خو بگیره. این عادت دادن شامل بکارگیری این لغات و اصطلاحات در بازه های زمانی مختلف حتی بی هدف می باشد. پس سعی کنید در فواصی زمانی رندوم دانسته هاتون رو به کار بگیرید و نگذارید در recycle bin مغزتون انباشته بشند.

3- تنوع لغات و نوع لغت رو حتما در نظر داشته باشید: یک کلمه ممکنه در آن واحد معانی متفاوتی داشته باشه، یا بلعکس ممکنه چند کلمه در آن واحد معنای واحدی هم داشته باشند، یا ممکنه دو کلمه معنای مشابه ولی کمی متفاوت داشته باشند، و یا ممکن هست کلمه ای نقش فعل، اسم، یا صفت رو بازی کنه که در همه شرایط فوق شما باید آگاه باشید که در هریک از آنها مصرف دانسته هاتون باید متغیر باشه. پس هنگام یادگیری کلمه ای رو کامل با تمام مشتقاتش یاد بگیرید تا هنگام مصرف مجبور نشوید از فعل به جای صفت یا قید استفاده کنید.

انگلیسی صحبت کردن

4- از تمام منابع اورجینال حداکثر استفاده رو بکنید: شاید برای صدمین بار متوالی در این بلاگ دارم می گم که کارآمد ترین و مناسب ترین روش برای یادگیری زبان بعد از کلاس های زبان انگلیسی تماشای فیلم هست. تمام افرادی که فیلم های انگلیسی زبان رو تماشا می کنند با مصارف واقعی کلمات آشنا می شند و واقعا این اعتماد بنفس رو در خودشون خلق می کنند که بتونند در شرایط مقتضی واقعا صحبت کنند. تماشای فیلم یا هر منبع اورجینال زبان انگلیسی خود باید با استراتژی های درخوری همراه باشه، چرا که صرفا تماشای فیلم برای لذت بردن و تفریح از اون کمک چندانی به پیشرفت این پروسه صحبت کردن نخواهد کرد. لذا سعی کنید در مورد فیلم ها برای چند بار متوالی فقط اونها رو تماشا کنید، دقت داشته باشید که مثل مورد یک فارسی گرایی ( زیر نویس فارسی ) در این مورد هم کامل نقش مخربی خواهد داشت. طبیعتا بسته به سطح زبانتون لغات و اصطلاحاتی رو کامل درک خواهید کرد، برخی را تا حدودی دست و پا شکسته و دسته ای دیگر را اصلا درک نخواهید کرد. سعی کنید دسته اول را فورا تثبیت کرده و جملات مشابه جملات فیلم را در ذهن خود تداعی کنید تا بتوانید با کاربردهای گوناگون آن در دنیای واقعا آشنا شوید. دسته دوم را در بندهای یک و دو و سه فوق وارد کرده و نتیجه را به ذهن بسپارید و دسته سوم را یادداشت کنید و جایی همواره برای مراجعات آینده داشته باشید. این بدین معناست که شما سعی می کنید حداکثر درصد جملات را درک کنید. این پروسه هیچگاه ابتداعا 100% پاسخ عملی نخواهد داشت. شما به عنوان یک یادگیرنده باید بدانید که حتی برای مدرسان زبان نیز درک 100% این فیلم ها دشوار است، چون واقعا گاها مواردی بکار می روند که در هیچ کتاب، دفترچه راهنما یا جزوه ای نیامده و این همه اش بستگی به تماس مستقیم با زبان دارد که در آن صورت 100 درک انجام خواهد شد.

5- دوستی برای انگلیسی صحبت کردن بیابید!: بی شک عملی کردن این گزینه بسیار دشوار است، چون معمولا یا دوستی این چنین گیر آدم نمی آد یا اگر هم بیاد فرصت و شرایط مناسب هیچگاه آماده نیست. سعی کنید در جلسات متفاوت speaking که تحت عناوین Talk show یا Chat club یا … در آموزشگاههای مختلف برگزار می شود شرکت کنید تا اطلاعات خود را به محک بکشید. سعی کنید تفکرات خود را با زبان انگلیسی انجام دهید و با خود به انگلیسی صحبت کنید. از چت روم هایی که دارای سلامت اخلاقی هستند و در آنها مباحث گوناگونی بحث می شود شرکت کنید تا توانایی های خود را آزادانه مطرح کنید.

ادامه دارد…

از زمانی که مشغول به تدریس زبان هستم یک سوال معمولا توسط همه دانش آموزا به صورت مشترک پرسیده می شه و این که “آقا ترم آخر تافل می گیریم؟” و یا سوالات مشابه آن. از اونجایی که تافل برای ما فقط یک اسم خاص هست بسیاری از این موضوع که تافل یک تست بین المللی هست بی اطلاع هستند. من در این پست قصد دارم اطلاعات دقیقی از امتحان تافل، نحوه برگزاری و روش های ایجاد آمادگی برای اون رو براتون توضیح بدم.
سوال اول و اساسی این است که: تافل چست؟
TOEFL به عبارتی امتحان زبان انگلیسی برای افراد غیر انگلیسی زبان است. امتحانی هست که شما در هر برهه و هر سن و بدون نیاز به مدرک و پیش نیاز خاص می توانید تو اون شرکت کنید.
مدرک تافل کجا به دردمون میخوره؟ بیش از 300 دانشگاه معتبر جهانی برای ثبت نام و پذیرش دانشجو از شما مدرک تافل می خواند.
مدت اعتبار مدرک تافل چه مدت هست؟ معمولا عموم مدارک بین المللی بخاطر تغییرات اساسی دو سال معتبر هستند که امتحان TOEFL هم از این قائده مثتثنا نیست.
باید در کدام سطح و level باشم که بتوانم تافل بدهم؟ هیچ محدودیتی نیست و شما هرگاه بخواهید می توانید در این امتحان شرکت کنید.
چند نوع تافل داریم؟ دو نوع رایج تافل وجود دارند که یکی pBT و دیگری iBT نام دارند. در نوع اول سوالات بصورت کتبی و برروی کاغذ پاسخ داده می شوند ولی در نوع دوم سوال و جواب از طریق کامپیوتر و در مرکز آزمون بصورت اینترنتی برگزار می شود.
نمرات تافل از چند است؟ بسته به نوع تافل در pBT از 600 و در iBT از 120 امتیاز محسوب می شوند.

چند جلسه می شه که بعنوان instructor در یک دوره تافل iBT به تعدادی زبان آموز مهارتهای مورد نیاز برای شرکت و موفقیت در امتحان تافل تدریس می کنم. اساسی ترین موضوع این کلاس و اینکه هدفشون چیه بر می گیرده به منبع اطلاعاتی که از اون انتخاب می شه. از اونجایی که سیستم آموزشگاهی که درش تدریس می کنم از کتاب Longman استفاده می کنه و من هم تجربه خوبی با این کتاب داشتم لذا بی مهابا با همین کتاب شروع کردیم. البته کتاب لغت Essential words for TOEFL هم هست که بنا به نیاز مطالعه می کنیم.
تافل iBT برخلاف تافل سنتی pBT مهارت های چهارگانه رو به صورت کاملا دقیق مورد سنجش قرار می ده. Listening, Speaking, Writting و Reading. هر یک از این مهارت ها هم بصورت جالبی با مهارت های دیگر آمیخته شده که بطور مثال در بخش Speaking شما بعد از اینکه متنی رو می خونید و به یک lecture گوش می دید راجع به ارتباط این دو باید صحبت بکنید و این جذابیت و در عین حال پیچیدگی این نوع امتحان رو دو چندان می کنه.

گمونم این فیلم Seven Pounds یک بار با تغییرات اساسی تو تلوزیون ایران پخش شد. اون روزی که دی وی دی این فیلم رو گرفتم یه سری از تیکه هاش رو نگاه کردم و احساس کردم که یه فیلم درام و خسته کننده هست، ولی احتمال می دادم که آخراش یه جورایی این همه یکنواختی رو جبران می کنه لذا نشستم به تماشاش.

در طول تماشای دقایق اولیه تا اواسط فیلم خیلی بعید هست که مخاطب بتونه موضوع رو حدس بزنه، ولی از نوع رفتارهای بازیگر اصلی (ویل اسمیث) می شه نتیجه گیری کرد که در انتها اتفاق عیجبی خواهد افتاد.

داستان فیلم زندگی هفت فرد رو از طریق همین فرد واسط که ویل اسمیث باشه به نوعی به هم مرتبط می سازه و اینکه چطور اینها انتخاب می شن و چه بلایی سرشون می آد واقعا تو داستان خیلی پر محتوایی گنجانده شده.

بن (تیم) و امیلی

داستان فیلم به این شرح هست که ویل اسمیث که تیم نام داره، با معشوقه خودش تو جاده در حال سفر بوده. بر اثر سهل انگاری اون در رانندگی نه تنها معشوقه اش بلکه 6 نفر دیگه هم در یک اتومبیل دیگه جان خودشونو از دست می دن، و این بعد از کلی ناراحتی روحی و روانی در تیم باعث انگیزه ای می شه که زندگی هفت نفر رو به سمت خوب تغییر بده. اون به تدریج با این هفت نفر که یکیش برادر خودش هست ارتباط برقرار کرده و اونها رو قانع می کنه که باید از کمک اون برخوردار باشند. کلیه و خونه خودش رو در هنگامی که زنده هست، و چشم و قلب و کلیه دیگرش رو بعد از مرگ به این هفت نفر اهدا می کنه تا زندگی اونها برای همیشه عوض بشه. صحنه خود کشی بن (تیم) اوج درام این فیلم هست. اون برای اینکه اعضای بدنش قابل انتقال بمونن، وانی رو پر از یخ می کنه و به سختی وارد اون می شه و یک عروس دریایی رو که سالهاست با خودش داشت رو درون اون وان رها می کنه و همونطور که می دونید عروس دریایی یکی از مرگبار ترین آبزیان هستند، لذا فورا جان اون رو می گیره و بن می می ره و به آرزوش می رسه.

قبل از اقدام به خود کشی بن با مرکز پلیس تماس می گیره و مکالمه ای جالب بینشون رخ می ده:

911 Operator: 911 emergency…
Ben Thomas: I need an ambulance.
911 Operator: I have you at 9212 West Third Street in Los Angeles.
Ben Thomas: That’s room number 2.
911 Operator: What’s the emergency?
Ben Thomas: There’s been a suicide.
911 Operator: Who’s the victim?
Ben Thomas: I am.

اپراتور پلیس: اورژانس 911؟
بن: من به یه آمبولانس احتیاج دارم.
اپراتور: من شما رو روی شماره 9212 خیابان سوم غربی تو لس آنجلس دارم
بن: شماره اتاق 2 هست.
اپراتور: موقعیت اورژانسی چی هست؟
بن: یه خودکشی اتفاق افتاده.
اپراتور: قربانی کی هست؟
بن: من هستم!

این فیلم جزو اون فیلمهایی هست که با دیدنش واقعا موی تنتون سیخ می شه و حتما اگر دوستادر فیلمهای درام و پر رمز و راز می گردید سون پاندز انتخاب خوبی هست.

مشخصات فیلم به ترتیب زیر هستند:
کارگردان: گابریل موچینو
تاریخ اکران: 19 دسامبر 2008
مناسب برای افراد بالای 13 سال
مدت : 123 دقیقه
لوکیشن: لس آنجلس، کالیفرنیا

اطلاعات تکمیلی در IMDB

در ادامه مطالب ارسالیم در رابطه با اصطلاحات و مکالمات کوچه بازاری انگلیسی یک قسمت دیگه شامل ده تا اصطلاح داغ و مصطلح رو آماده کردم تا بتونید ازشون استفاده کنید. امیدوارم براتون جالب باشند:

1) موقعیتهایی پیش می آد که شما حداکثر تلاش خودتون رو انجام دادید و نتونستید به نتیجه ای برسید لذا از اون موقعیتی که درش بودید بشدت سقوط کردید و الان هم در لبه تیغ هستید و هیچ راه پس و پیشی براتون نیست و هر آن احتمال سقوط وجود داره. تو این شرایط که دیگه شما به آخر خط رسیدید از اصطلاح To be on end of one’s rope استفاده می کنیم.

2) تو یک مجلس دوستانه راجع بحث خیلی مهمی دارید صحبت می کنید، اهمیت موضوع از دیدگاه شما بسیار بالاست و بی توجهی و خواب آلودگی یکی از دوستانتون واقعا براتون آزار دهنده است. ناگهان سرش داد می کشید که Hey David, Get up and Smell the coffee که بعبارتی یعنی حواستو جمع کن.

3) این اصطلاح در زبان خودمون هم تا حدودی رایج هست. در حال پرسیدن سوال از یک کودک هستید و اون فقط بر و بر شما رو نگاه می کنه بدون اینکه جواب بدید، و نهایتا بهش می گید: ?Cat got your tongue – یعنی گربه زبونتو برده؟.

گربه زبونتو برده؟؟

* دقت داشته باشید که همونطور که در پست های قبلیم اشاره کردم این اصطلاحات زمانی شیرین هستند که به نوع اصلی تلفظ بشند پس تلفظ صحیح جمله فوق رو این بدونید: Cat ga’chu tongue

4) باز این اصطلاح هم در فرهنگ ما رایج هست. وقتی یکی از رفقا رو می بینید که کمی مزاجش سازگار نیست و هی نق می زنه و کلا امروز قاط زده بهش می گید انگار صبح از رو دنده چپ بلند شدی/ یا چیزی شبیه این! که معادلش به انگلیسی آمریکایی می شه:
Get up on the wrong side of the bed

5) پرونده های پلیس قضایی پر هست از جانیان و افراد مشکوکی که هنوز اسمشون ناشناس هست. اوایل پلیس و حالا عموم مردم انگلیسی زبان برای صحبت کردن راجع به این فرد از عنوان John Doe استفاده می کنند. البته این لفظ بقدری رشد کرده که الان معادل فلانی تو زبان ما شده.

6) تو یک مجلس همه شیک و مرتب و رسمی لباس پوشیدند. یکی از افراد در حالی که روحیه ای کاملا متفاوت داره با لباس کاملا غیر رسمی وارد می شه و تعجب همه رو جلب می کنه. البته نه به عمد، بلکه روحیه و طبیعت این فرد این هست. برای اینکه شدت تفاوت رو با بقیه نشون بدید می تونید از He is horse of a different color استفاده کنید.

7) یه نوجون 13-14 ساله رو می بینید که گرم صحبت با پدربزرگش هست و حسابی با چاخاناش سر کارش گذاشته، این واقعیت که بچه های امروزی بخاطر انفجار اطلاعاتی خیلی چیز می دونند باعث شده که پدر بزرگ ها و افراد مسن سوژه خوبی برای سر کار گذاشتن بشن. شما موقع دیدن این نوجون به بغل دستیتون می گید: He is screwing his grandpa’s French

می خواید برای اولین بار به خواستگاری دختر خانومی برید، بعد از اینکه چندین هزار تومن برای خودتون خرج می کنید و حسابی تیپ می زنید یه چند ساعتی رو هم جلوی آینه با موهاتون و لباساتون ور می رید. مادرتون که حسابی از دیر شدن قرار شاکی هست به طرفتون می آد و می گه چرا اینهمه لفتش می دی و شما جواب می دی : I wanna knock her sucks off که معدلش می شه می خوام تو حسابی دلشو بدست بیارم یا توجهشو جلب کنم.

9) یک اصطلاح رایج خیلی قدیمی و جالب داریم ما با این عنوان که تقلید کار میمونه. عبارت Monkey see, Monkey Do معادل انگلیسی اون هست.

10) و حسن ختام این پست A watched pot never boils هست. یعنی به انتظار چیزی نشستن اتفاق افتاد اون رو کاملا به تاخیر می اندازه.

موفق باشید.

پی نوشت یک : می دونید تو انگلیسی به اینکه ساعت مثلا 5 دقیقا عقب مونده چی می گن؟
پی نوشت دو: پارت یک اصطلاحات / پارت دو

با سلام

چند ماه پیش با استناد به مباحث استادی ارجمند و چند کتاب و ارسال پستی با مضمون پیشگویی مایا در سال 2012 و رابطه آن با اتمام جهان شبهات و نظریه ای را البته نه برای اولین بار مطرح کردم. این پست به حدی جنجالی و بحث برانگیز شده که علاوه بر اینکه در مدت خیلی کوتاهی راه خودش رو در صدر لیست جستجوها باز کرد سوالات و شبهات متعدد دیگری رو در ذهن خوانندگان هم ایجاد کرد. سیل عظیم سوالات و نظریات بی پایه اساس و عموما تشویش ساز باعث شد که بعنوان حسن ختام این موضوع پستی را ارسال کنم تا ابعاد مختلف بحث رو تا جایی که ممکن ببندیم تا ذهنهای درگیر موضوع تا حد زیادی آروم بگیرند.

اولین و اساسی ترین بحث سر راه این پیشگویی (انحصارا پیشگویی مایا فعلا) این هست که منبع تولید این خبر اصلا معلوم نیست کجاست. یعنی گفته می شه چون مایا ها تقویمشون تا 2012 هست پس 2012 هم پایان دنیاست. طبق کتاب ارابه خدایان تمام اسناد مکتوب مایا توسط اسپانیولی ها از بین رفته و این یعنی عدم صحت کافی مطالب پیشگویی.

تعدد در یک زمینه شک رو چندین برابر می کنه. خود بنده تابحال در حدود 5 نوع پیشگویی مختلف راجع به 2012 شنیدم و این یعنی یک نظریه ثابت و استواری وجود نداره.
خود من در اثبات بیانات قوم مایا انجام محاسبات و منطق های ریاضی رو که احتمالا توانایی اون توسط مایا ها در اختیار انسان قرار داده شده رو استفاده کردم. اگر اینطور هست چرا دیگه اون موجودات خودشون نمی آن و اگر انسان رو دوست داشتند راه حل مناسب دیگری برای فرار از مهلکه در اختیارش نمی زارند. و این قضیه بدون وجود موجودات فضایی کاملا منتفی هست که چرا که ممکن نیست سواد منطقی و ریاضی قوم مایا بیشتر از دانشمندان امروزی ما و ابرکامپیوترهامون باشه.

مستحکم ترین و بی شک جالب ترین دلیل برای رد انقراض بشر و از بین رفتن زمین در این تاریخ قرآن هست. که می تونید با مراجعه به پست مذکور و حستجو در کامنت ها اثبات های آیه ای اون رو هم مشاهده کنید.

از اونجایی که هر لحظه می شه یک نظریه بی پایه و اساسی رو در ذهن مردم به تدابیر گوناگون رواج داد و اونها رو از زندگی نا امید کرد من ترجیح می دم صراحتا اعلام کنم که ما انسانها با تلاش و کوشش و شناخت خودمون سه سال بعد نه تنها پایان دنیا رو شاهد نخواهیم بود بلکه عصر زیبایی از جاودانگی و تداعی آرمانهای آزادی و ارتقاء سطح بشری را تجربه خواهیم کرد.
به امید آن روز!